skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1500 artikelen over gezondheid!

Bloedonderzoek dikke darm

Het stellen van de juiste diagnose is bij een chronische darmontsteking niet altijd eenvoudig. Er zijn verschillende onderzoeken nodig om een darmontsteking aan te tonen. Door middel van bloedonderzoek kan niet direct de diagnose chronische darmontsteking worden gesteld, maar er kan wel worden vastgesteld of er sprake is van bloedarmoede.

Daarnaast kunnen een laag eiwitgehalte, een verhoogde bezinking of CRP en verhoogde witte bloedcellen en bloedplaatjes een aanwijzing zijn voor de Ziekte van Crohn of Colitis Ulcerosa.

Ontlastingsonderzoek

De ontlasting kan onderzocht worden om parasieten, wormen of andere infecties uit te sluiten als oorzaak van de klachten.

Endoscopie

Bij een endoscopie wordt een dunne, flexibele slang via de anus in de darmen gebracht. Zo kan de arts in de darmen kijken. Door de slang kan een klein grijpertje worden geschoven. Hiermee kan een klein stukje weefsel uit de darmwand worden verwijderd. Dit stukje weefsel (biopt genoemd) wordt daarna in het laboratorium onderzocht.

Röntgenonderzoek

Van de dikke darm kunnen röntgenfoto’s worden gemaakt. Dit wordt een X-colon genoemd. Voorafgaand aan dit röntgenonderzoek wordt een kleine sonde met een contrastmiddel (bariumpap ) in de dikke darm ingebracht. De röntgenstralen kunnen niet door het bariumpapje heen, waardoor op het röntgenbeeld een afbeelding van de dikke darm ontstaat en afwijkingen goed gezien kunnen worden.

Echografie

Echografisch onderzoek werkt met geluidsgolven. Het is eenvoudig en pijnloos. Tijdens het onderzoek wordt eerst een gel op de buik gesmeerd. Vervolgens gaat de arts met een apparaat over de buik heen. Het apparaat zendt geluidsgolven uit, die teruggekaatst worden (de echo). De echo’s worden opgevangen en zo wordt een 2-dimensionaal beeld van de darmen gemaakt op een beeldscherm.
Tijdens dit onderzoek is vooral goed te zien of er een ontsteking buiten de darmen is en of de darmwand verdikt is.

CT-scan en MRI-scan

Een CT-scan is een röntgentechniek, waarbij de patiënt in een holle buis ligt en een bewegende scanner de patiënt scant. De scanner maakt telkens opnames van een deel van het lichaam en al die dwarsdoorsnedes bij elkaar geven een beeld van het gescande stuk lichaam.

Zelftesten ontlasting onderzoek

Er zijn diverse ontlasting zelftesten te doen. Uitgebreide bepalingen van microbiologische analyse waaronder darmflora, schimmels en gisten, α-1-antitripsine, calprotectine, galzuren, , secretoir IgA, etc.

 

Onderzoekopties dikke darm

Soort onderzoekAanvullend onderzoekOpties nader onderzoek
Gluten Zonuline test
 
Endomysium IgA  
Totaal IgA  
anti TTG  
      

Zelftesten

 

Gluten ontlastingstest

Gluten ontlastingtestVerkoopprijs (incl. BTW): € 48,95
Koop deze test hier
Gluten ofwel haar eiwit subgroep gliadine vormen het kleefeiwit (de gluten) van o.a. rogge, tarwe, gerst, spelt, haver, mais en, teff. Bij een glutenintolerantie vormt het lichaam antistoffen tegen de gluten zelf alsmede tegen eigen lichaamsstructuren (transglutaminase), die dan in de ontlasting kunnen worden opgespoord.

Worden er antilichamen tegen gliadine en transglutaminase in de ontlasting gevonden dan is het raadzaam om het resultaat in de vorm van een analyse van gliadine- en transglutaminase antilichamen in het bloed te laten controleren.

Zonuline bloedtest

Zonuline bloedtestVerkoopprijs (incl. BTW): € 62,95
Koop deze test hier
Het darmslijmvlies is een efficiënte barrière tegen de opname van onvoldoende verteerde voedseldeeltjes, bacteriële endotoxinen, anorganische stoffen en zware metalen. Een verminderde barrièrefunctie leidt vaak tot een ongecontroleerde toestroom van antigenen, die niet alleen lokaal maar ook systemisch immuunreacties (triggers) geven en bij een aanhoudend proces verantwoordelijk kan zijn voor de ontwikkeling van ernstige ziekten.

De eigenlijke opname van moleculen en antigenen vindt plaats na het passeren van de slijmlaag via drie compartimenten: via de M cellen (antigeenopname), via de enterocyten (cellulaire permeabiliteit) en via de ‘tight junctions’ ( = ruimte tussen de cellen, zogenaamde paracellulaire permeabiliteit). De ‘tight junctions’ regelen het paracellulaire moleculaire transport en beschermen het darmslijmvlies tegen de passage van ongunstige stoffen vanuit het darmlumen in de intercellulaire ruimte.

Op de zoektocht naar specifieke testmethoden waarbij de beschadiging van de ‘tight junctions’ kon worden gedetecteerd, is de bepaling van zonuline in de laatste jaren steeds belangrijker geworden.

Zonuline is een humaan eiwit, dat betrokken is bij de regulatie van ‘tight junctions’ van de darmwand. Het bindt zich aan een receptor op de darmepitheelcellen waardoor de permeabiliteit van de epitheliale cellen toeneemt, zodat verschillende substanties de darmwand kunnen passeren. Dit kan leiden tot auto-immuunziekten.

Auto-immuun gerelateerd type 1-diabetes kan door zonuline in een vroeg stadium worden ontdekt. Met een blokkade van zonuline kan type 1-diabetes worden voorkomen.

Indicaties:

– Allergische aandoeningen
– Auto-immuun aandoeningen, in het bijzonder Coeliakie
– Abdominale ziekten
– Insulineafhankelijke Diabetes mellitus, metabool Syndroom, Vetlever
– Multiple Sclerose
– Psychische aandoeningen
– Reumatoïde Artritis

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen