skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1000 artikelen over gezondheid!

Ontgiftingspotentie van de lever

Ontgiftingsmechanismen, die vooral in de lever liggen, vormen een volledig geavanceerd laboratorium van chemische processen die giftige stoffen onschadelijk maken. Dit proces wordt ook wel ‘biotransformatie’ genoemd. Elk ontgiftingspad (vuilnisverwerkingsfabriek)) bestaat uit een reeks enzymreacties en elk enzym is afhankelijk van een aantal voedingsstoffen die het mogelijk maken deze stappen goed te nemen.

Fase 1 en fase 2 respectievelijk vuilnis en vuilniswagen

Ontgifting kan in twee fasen worden opgedeeld. De eerste fase (fase 1) lijkt op het verzamelen van vuilnis in zakken, klaar voor de ophaaldienst. Er wordt nog niets verwijderd, maar alles wordt gemakkelijk verwijderbaar gemaakt. In vet oplosbare gifstoffen worden bijvoorbeeld beter oplosbaar. Fase 1 wordt uitgevoerd door een reeks enzymen, de P-450-enzymen genaamd. In fase 2 worden ze omgebouwd voor vervoer in de vuilniswagen op weg naar de galblaas en de nieren.

Hoe hoger het aantal gifstoffen waaraan u wordt blootgesteld, hoe sneller deze enzymen moeten werken om het vuilnis klaar te zetten voor de vuilniswagen (fase 2). Vaak zijn de stoffen die door reacties van P-450 enzymen zijn aangemaakt schadelijker dan voorheen.

P 450 enzymen

De functie van P 450-enzymen, is afhankelijk van een lange lijst van voedingsstoffen. Voedingstoffen waaronder: vitaminen B2, B3, B6, B 12, foliumzuur, glutathion, vertakte keten aminozuren (leucine, isoleucine, valine). Maar ook flavonoiden en fosfolipiden, plus een gulle voorraad antioxidanten (vitamine A, C, E, etc) om de oxidanten te bestrijden.

Vaak verloopt bij iemand die wordt blootgesteld (zoals in Moerdijk bijvoorbeeld) aan grote hoeveelheden gif (mogelijk als gevolg van een bepaald dieet of levenswijze of door spijsverteringsproblemen) fase 1 versneld. Hun P-450-enzymen zijn gewend aan hard en snel werken om deze gifstoffen voor te bereiden op verwijdering. Stoffen waardoor fase 1 in werking treedt, zijn o.a. cafeïne, alcohol, dioxinen, sigarettenrook, uitlaatgassen, ammoniak vanuit een onvolledige eiwitvertering, kunstmest met organofosfaten, verfdampen, verzadigd vet, hormonen en verkoold vlees van de barbecue.

Glutathionconjugatie

De tweede fase, heeft meer te maken met ombouwen dan met afbraak. Stoffen worden verder ‘scheikundig‘ versleuteld’ om via de gal en via de nieren als oplosbare stof te worden afgevoerd.
De eindproducten van fase 1 worden bijvoorbeeld getransformeerd door er dingen op te ‘plakken’; dit proces heet conjugatie (binding). Sommige gifstoffen worden aan een bepaald aminozuur (koppel van drie aminozuren aan elkaar genaamd; glutathion) gebonden. Dit heet dan glutathionconjugatie. Op die manier wordt bijvoorbeeld paracetamol ontgift.

Sulfatie

Andere gifstoffen binden zich met zwavel, in een proces dat sulfatie heet. Dit is het lot van steroïdhormonen, neurotransmitters en ook weer bij paracetamol. De zwavel is direct uit voedsel afkomstig. Denk aan knoflook, uien, cottage cheese, avocado en eieren zijn goede bronnen van zwavelhoudende aminozuren zoals methionine en cysteine. Bij tekorten aan zwavelhoudende aminozuren in uw voeding, heeft u in deze tijd van ruim aanwezige gifstoffen dus een groot probleem.

Methylatie

Andere gifstoffen binden zich met koolstofverbindingen, methylgroepen genaamd (dit heet methylatie). Lood en arsenicum, maar ook hormonen worden op deze manier ontgift. Aspirine bindt zich aan glycine en dit ontgiftingsfabriekje van de lever heet weer glycinatie. Wanneer ontgiftingspaden te zwaar beladen zijn, kan het lichaam een ander pad gebruiken (de zogenaamde glucoronidatie), de voornaamste route voor bijvoorbeeld kalmeringsmiddelen.

Homocysteine

Wanneer deze biochemische afvalverwerkingsfabrieken niet goed werken, als gevolg van overbelasting of gebrek aan voedingsstoffen, maakt het lichaam schadelijke stoffen aan. Een voorbeeld hiervan is de stof Homocysteine, een giftig bijproduct van de afbraak van het aminozuur methionine. Dit kan het resultaat zijn van problemen met de sulfatie of methylatie. Zwaveldioxide, een bestanddeel van uitlaatgassen, wordt ontgift via zwavelpaden waarvan de enzymen afhankelijk zijn van een mineraal molybdeen. Dit mineraal komt veel voor in o.a. bonen. Overmatige blootstelling in combinatie met een molybdeenarm dieet, kan leiden tot intolerantie voor uitlaatgassen.

Burn-out van de leverpaden

Ontgiftingspaden werken samen. Als het ene pad overbelast is, kan een gifstof door een ander pad worden verwerkt. Maar zodra de back-upsystemen overbelast zijn of last hebben van een ‘burn-out’, is het lichaam niet meer in staat om gifstoffen te verwijderen. Vervolgens kunnen deze gifstoffen bijna elk stelsel in het lichaam beschadigen en verstoren. Verstoringen zijn dan te zien op: het zenuwstelsel, het hormonale evenwicht, spijsvertering, nieren, huid en immuniteit (zie onderin de pdf met een klachtenregistratie). Ook stemmingen kunnen het gevolg zijn van stagnaties op de ontgiftingspaden.

Zelftest ontgiftingscapaciteit van de lever

Doe de test een indruk te krijgen hoe het met uw ontgiftingspotentie in deze pdf.

 

 

Psycholoog en voedingskundige Patrick Holford is een expert op ontgifting (vooral bij de hierboven besproken verstoringen). Patrick heeft er een dertigtal boeken over geschreven, waaronder het boek ‘de H- factor’ (wat gaat over methylering en homocysteine).

Literatuur en links:

Boek ‘Energieherstelplan” voor de lever. Marijke de Waal Malefijt & Tanja Visser. Website Energieherstelplan voor de lever.leverdieet

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen