skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1000 artikelen over gezondheid!

Effect van vet op het darmmicrobioom

Het darmmicrobioom bestaat uit een dynamisch ecosysteem van biljoenen micro-organismen die o.a. helpen onverteerd voedsel om te zetten. Van de factoren die het darmmicrobioom kunnen beïnvloeden is voeding de meest belangrijke. Een recente studie[1] toont de beïnvloeding op het darmmicrobioom aan van een dieet met een hoog- en een laag vetgehalte.

Vetrijke voeding vermindert de darmmicrobioomdiversiteit en geeft overgroei van bacteriesoorten die ontstekingen veroorzaken. De vraag is of de waargenomen veranderingen direct te relateren zijn aan:

  • de toegenomen hoeveelheid vet of
  • de soort vet in de voeding of
  • het gevolg is van de verminderde hoeveelheid koolhydraten of eiwitten die in de voeding aanwezig waren of
  • het gevolg is van een zwakke vertering (onverteerd vet, koolhydraten, eiwit)

Vetgehalte in het dieet

De deelnemers uit een studie[1] met een dieet met een laag vetgehalte, hadden een significant diverse samenstelling van de darmmicrobiota. Met name de Blautia en Faecalibacterium prausnitzii waren meer aanwezig.
De afbraakproducten p-cresol en indol waren ook lager in de lage vetgehalte groep. Deze afbraakproducten worden geassocieerd met stofwisselingsziekten.

Terwijl een dieet met een hoog vetgehalte met name verhoogde Alistipes en Bacteroides vertoonden. Deze bacteriesoorten zijn geassocieerd met ontstekingen. Tevens zag men een vermindering van de soort Faecalibacterium prausnitzii. Ook de concentratie korte-keten-vetzuren was significant lager in deze groep. Deze vetzuren worden in verband gebracht met verschillende gezondheidseffecten. Daarnaast was bij de hoge vetgehalte groep de ontlasting meer verrijkt met arachidezuren en in hun bloed waren meer ontstekingswaarden te zien.

Voedingsvetten beïnvloeden het darmmicrobioomolijfolie

Indirect kunnen voedingsvetten het darmmicrobioom beïnvloeden doordat ze de uitscheiding van galzouten vanuit de lever verhogen in de darmen. Galzouten zijn weliswaar nodig voor de opname van vetten in de dunne darm, maar galzouten zijn ook giftig voor veel goede bacteriën. Daarnaast worden galzouten door bepaalde bacteriën omgezet in verbindingen die schadelijk voor de darm kunnen zijn.

Doordat vetrijke voeding de doorlaatbaarheid van de darm verhoogt, zorgt het er ook voor dat er bacterieel lipopolysacharide (LPS) in het bloed aanwezig is. LPS is een onderdeel van de celwand van bacteriën en activeert het immuunsysteem.
Chronische activering van het immuunsysteem is geassocieerd met de ontwikkeling van metabole ziekten en moet daarom vermeden worden.

Lipopolysacharide (LPS)

LPS-bacteriën zijn gramnegatieve bacteriën, die in hun buitenmembraan lipopolysacchariden (LPS) (een endotoxine) hebben en bij een doorlaatbaarheid van de darm (‘Leaky-Gut’) pro-inflammatoire (“silent Inflammation“) processen kunnen activeren.
Bij een gereduceerde darmmicrobioomdiversiteit en sterk toegenomen ziekmakende soorten bacteriën zoals de Escherichia coli, Klebsiella en Pseudomonas, dan kunnen de niet volledig verteerde voedingsbestanddelen in de bloedsomloop terechtkomen en potentieel pathogene immuunreacties veroorzaken.

Als een voorbeeld kan de niet-coeliakie-tarwegevoeligheid en niet-coeliakie-glutensensitiviteit (NCGS) genoemd worden, die in klinisch opzicht zich zeer vergelijkbaar als coeliakie manifesteert.
Belangrijke beschermingsmechanismen van de mucosale integriteit worden daarentegen door de mucosaprotectieve flora zoals Akkermansia muciniphila en Faecalibacterium prausnitzii ondersteund.

Gevolgen van te vetrijke en eiwitrijke voeding

Histamine speelt een centrale rol bij allergische reacties en ontstekingsprocessen. Verhoogde fecale histamineconcentraties kunnen veroorzaakt zijn door een toegenomen histamine-inname via de voeding of verhoogde intestinale rottingsactiviteit en histamine-synthese van darmbacteriën.

Deze bacteriële metabole activiteit wordt voornamelijk veroorzaakt door het hoge aantal Proteobacteria. Bij een gelijktijdig gereduceerde darmmicrobioomdiversiteit aan goede bacteriesoorten kunnen symptomen zoals bij histamine-intolerantie voorkomen.

Een toereikend aantal van boterzuurproducerende bacteriën zoals Faecalibacterium prausnitzii (deze soort wordt door een verhoogd vetgehalte juist verlaagd), alsook een grote verscheidenheid aan specifieke goede soorten bacteriën (waaronder Akkermansia muciniphila) in de darm, kunnen deze symptomen tegengaan.

Inflammatie wordt gestimuleerd door de Alistipes. Het geslacht Alistipes behoort tot het fylum van de Bacteroidetes. Het zijn obligaat anaerobe bacteriën die ongeveer 1-3% van het microbioom uitmaken.
Alistipes worden, net zoals Bacteroides, in hun groei gestimuleerd door een eiwit- en vetrijke voeding (David et al., 2014). Verhoogde aantallen Alistipes boven 3,0 x 10^10 kve/g feces wijzen op een dysbiose.

Verhoogde aantallen ziet men bijvoorbeeld bij kinderen met het prikkelbare darmsyndroom en terugkerende buikklachten (Saulnier et al., 2011). Naast Bilophila wadsworthii komen Alistipessoorten ook vaak voor in ontstoken weefsel van de blindedarm bij kinderen (Rautio et al., 2003). Een vezelrijke voeding en de juiste soort en hoeveelheid vet en eiwit in het dieet, geeft vermindering van aantallen Alistipes.

Alistipes-soorten zijn zogenaamd indol-positief en kunnen daarmee de beschikbaarheid van tryptofaan beïnvloeden. Omdat tryptofaan de voorloper is van serotonine, kan het verhoogde kiemgetal van Alistipes daarom het evenwicht van het serotonerge systeem in de darm verstoren [2].

Darmmicrobioomtest

Met een darmmicrobioomtest is na te gaan of er verhoogde vet- en/of eiwit- of koolhydraatresiduen te vinden zijn. Onverteerd vet, eiwit of koolhydraten veroorzaakt overgroei(dysbiose) van ziekmakende bacteriesoorten. Soorten die je maar beter niet kunt kweken in je darmmicrobioom.

 

 

 

Marijke de Waal Malefijt

Referentie

[1] Effects of dietary fat on gut microbiota and faecal metabolites, and their relationship with cardiometabolic risk factors: a 6-month randomised controlled-feeding trial
Yi Wan1, Fenglei Wang1,2, Jihong Yuan3, Jie Li3, Dandan Jiang3, Jingjing Zhang4, Hao Li1, Ruoyi Wang1,2, Jun Tang1, Tao Huang5, Jusheng Zheng6, Andrew J Sinclair7, Jim Mann8, Duo Li1,9
https://gut.bmj.com/content/68/8/1417
[2] Altered Tryptophan Levels in Patients With Inflammatory Bowel Disease Owing to Colonic Leakage, Metabolism, or Malabsorption?
https://www.gastrojournal.org/article/S0016-5085(18)30308-1/fulltext

Darm Microbioom Plus ontlastingtest

Verkoopprijs (incl. BTW): € 289,95
Koop deze test hier

De microbioom plus ontlastingstest omvat de microbiologische analyse van aërobe en anaerobe sleutelbacteriën, alsook van schimmels en gisten (Candida albicans en Candida spp.), spijsverteringsresiduen en α-1-antitrypsine, calprotectine, galzuren, pancreas-elastase, secretorisch IgA en zonuline in de ontlasting. Verder wordt het menselijke intestinale microbioom bepaald door middel van sequentiebepaling van het genoom van de darmflora.

Het intestinale microbioom, het totaal van alle micro-organismen, die de darm koloniseren, is van vitaal belang voor de menselijke gezondheid. Een dysbiose van het darmmicrobioom wordt – zoals talrijke studies bewijzen – geassocieerd met verschillende ziekten: metabool syndroom, diabetes, inflammatoire darmziekten zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, prikkelbare darmsyndroom, darmkanker, calciumoxalaat-nierstenen, cardiovasculaire ziektes, reumatoïde artritis, evenals neurologische aandoeningen.

De analyse van het intestinale microbioom wordt uitgevoerd door middel van DNA-sequentie (next-generation sequentie). Deze methode bracht een revolutie teweeg in de diagnostiek, omdat het de detectie van bijna alle tot dan bekende bacteriën mogelijk maakte. Door DNA-sequentie kunnen de effecten van afzonderlijke zeer complexe microbiota op de kolonisatieresistentie, spijsverteringsprocessen, opname van voedingsstoffen en vitaminen evenals op de immuniteit nauwkeuriger worden beoordeeld. In deze moleculair-biologische testmethode worden ook anaerobe bacteriën op het hoogste technische niveau gedetecteerd, die niet kunnen worden aangetoond via een bacteriecultuur (op kweek zetten).

Bovendien omvat deze test het Darmmicrobioom plus de parameters van de Gezondheidscheck Darm plus de Zonuline in de ontlasting. De Gezondheidscheck Darm omvat naast het onderzoek van de florastatus de beoordeling het spijsverteringvermogen en -capaciteit én de toestand en de functie van de intestinale mucosa en het darm-geassocieerde immuunsysteem.

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen