skip to Main Content
Kenniscentrum met meer dan 2000 artikelen over gezondheid!BEKIJK ALLE ONDERWERPEN

Boekrecensie ‘Dodelijke Leugens: artsen, diëtisten en patiënten misleid’

Dodelijke Leugens: artsen, diëtisten en patiënten misleid

Dodelijke Leugens: artsen en patiënten misleid, van C.F van der HorstWetenschappers en zelfs artsen blijken te koop en worden met succes als marketinginstrument ingezet, aldus C.F van der Horst, auteur van bovengenoemd boek. Adviescommissies bestaan veelal uit door de industrie gesponsorde wetenschappers en de adviezen ervan vallen opvallend vaak positief voor de industrie uit.

C.F van der Horst deed jarenlange studie van diverse gezondheidsaspecten van de geneeskunde en de farmaceutische, landbouw-, levensmiddelen- en agrochemische industrie. Dit resulteerde in een boek van 448 bladzijden met ruim 800 referenties ter onderbouwing.

Van der Horst: “Wanneer u zich in deze materie gaat verdiepen, komt u allerlei gegevens tegen. Wanneer u deze verifieert, blijken sommige ervan te kloppen en andere niet. Af en toe valt u van uw stoel als een officiële richtlijn voor de volksgezondheid nauwelijks wetenschappelijke onderbouwing blijkt te hebben. Vervolgens wilt u begrijpen, hoe het komt dat een dergelijke richtlijn dan toch geaccepteerd is.

Verder zoeken trekt dan een beerput open. Als u wilt weten hoe zaken exact in elkaar steken, kunt u niet klakkeloos accepteren wat u leest of hoort, ook al komt het uit officiële kanalen. U zult de informatie moeten herleiden naar de bron en naar harde feiten. Al zijn deze af en toe moeilijk te geloven, ze maken wel heel veel duidelijk. U gaat verbanden zien.

U snapt wat er niet klopt en waarom. Dan begrijpt u ook hoe het komt dat steeds meer mensen chronische ziekten krijgen. En wat belangrijker is, doordat u dat snapt, kunt u de kans verkleinen dat u zelf of uw familie dat soort ziekten krijgt.”

Genetisch gemodificeerd organisme (GGO) en belangenverstrengeling

Een voorbeeld uit het boek ‘Dodelijke leugens’betreft de GGO’s. Voor de industrie zijn GGO’s bijzonder interessant, omdat ze gepatenteerd kunnen worden. En dat betekent geen concurrentie en een hogere prijs voor de producten. Daarom ijveren bedrijven zoals Monsanto en Bayer CropScience voor goedkeuring van hun genetisch gemodificeerde producten door waakhonden zoals de EFSA (European Food Safety Authority) en de Amerikaanse FDA (Food and Drug Administration).

Zowel de EFSA als de FDA doen zelf geen onderzoek naar veiligheid. De bedrijven doen het onderzoek en leggen het ter goedkeuring voor. In Europa wordt een dergelijke aanvraag beoordeeld door het GGO panel van de EFSA.Het eerste wat opvalt bij GGO’s, is dat lange termijn studies ten aanzien van veiligheid ontbreken. Nog vreemder is dat de noodzaak hiervoor wordt weggewuifd door EFSA’s GGO panel.

Wie zitten er in dat GGO panel? De EFSA heeft geen van de leden van haar elf wetenschappelijke panels in loondienst. De panelleden zijn allen vrijwilligers. Zo ook die van het GGO panel. De experts erin zijn in de meeste gevallen wetenschappers die niet alleen voor een overheidscommissie of adviesorgaan interessant zijn, maar ook voor de industrie. Aangezien de overheid zich in de tachtiger jaren in belangrijke mate heeft teruggetrokken van de universiteit, wordt het grootste deel van het onderzoek daar gefinancierd door de industrie.

Het openhouden van een faculteit hangt daarom in grote mate af van de onderzoeksgelden vanuit de industrie. Dientengevolge bestaat er een grote afhankelijkheid: wiens brood men eet, diens woord men spreekt. Deze invloed vanuit de industrie wordt nog versterkt, omdat het gesponsorde onderzoek natuurlijk wel in het economische belang van de geldschieter moet zijn.

Door het systeem van vrijwilligers dat de EFSA hanteert, is het onvermijdelijk dat er van belangenverstrengeling sprake is. Het gros van de leden van haar GGO panel heeft financiële banden met de biotechnische industrie en daarom kan er van deze commissie geen objectief advies in het belang van de algehele volksgezondheid verwacht worden.

Voedselindustrie met een omzet van 1.017 miljard Euro

Het is voor de industrie van essentieel belang om in adviesorganen goed vertegenwoordigd te zijn. De aanbeveling van een dergelijk lichaam wordt door wetgevers overgenomen en bepaalt of de investeringen winstgevend zullen zijn. Het gaat hierbij om enorme bedragen. Ter illustratie: in 2011 was de voedselindustrie met een omzet van 1.017 miljard Euro de grootste productiesector van Europa. Toelatingsprocedures van nieuwe producten dienen zo kort mogelijk te zijn, niet alleen om te besparen op kostbaar onderzoek, maar ook om direct geld te verdienen.

Tal van wetenschappers uit verschillende landen zijn onafhankelijk van elkaar met bevindingen gekomen dat het gebruik van GGO’s niet zonder risico is. Het genetisch materiaal blijkt onstabiel en de uitwerking ervan soms onvoorspelbaar. Het meest verontrustend zijn de ratten van prof. Gilles-Éric Séralini in Frankrijk die op een dieet van enkel genetisch gemanipuleerde (NK603) maïs enorme kankergezwellen ontwikkelden. Op basis van dit gegeven alleen al zou verder onderzoek noodzakelijk moeten zijn. Hoewel de studie van Séralini een van de meest grondige en langdurige ooit is, wordt ze vanuit de industrie zwaar bekritiseerd. Séralini staat echter niet alleen.

Goede alternatieven; biologische landbouw en vers eten

Naast de gebleken risico’s zijn de opbrengsten en de gepropageerde voordelen van GGO’s in de praktijk teleurstellend. Er zijn echter uitstekende alternatieven om zowel de kwantiteit als de kwaliteit van landbouwproducten te verbeteren. Uit een onderzoek van de universiteit van Michigan bleek dat de opbrengst van biologische landbouw tot drie keer zo groot is als die van conventionele landbouw op hetzelfde aantal hectares.

Een vierjarige studie van professor Carlo Leifert van de universiteit van Newcastle (de grootste studie die ooit gedaan is naar de voedingswaarde van biologische voedingsmiddelen) toonde aan dat biologisch geteelde gewassen voedzamer zijn dan hun conventionele tegenhangers. Bovendien zijn ze bewezen veilig. Voor de industrie is dit veld echter niet interessant, omdat biologische producten niet patenteerbaar zijn.

Dan zijn er de toevoegingen in het eten. De lijst met e-nummers is lang. Gelukkig is niet elk e-nummer slecht. Een aantal echter, zoals aspartaam en mononatriumglutamaat (MSG: monosodiumglutamate), zijn bijzonder slecht voor de gezondheid. Ze staan bekend als neurotoxinen. Van andere is het bekend dat ze ADHD in de hand kunnen werken.

Terwijl er steeds meer chemicaliën in het eten komen, gaat de kwaliteit van het natuurlijke eten achteruit. De voedingswaarde ervan daalt gestaag. Daarbij eten mensen over het algemeen te weinig vers en gevarieerd.

Commentaar NDN

In ‘Dodelijke Leugens’ wordt de geschiedenis van de universiteiten, de farmaceutische- en voedingsindustrie goed gedocumenteerd omschreven, zodat u kunt gaan inzien dat artsen en diëtisten zelf ook misleid worden. Ontdek wat de feiten zijn en neem uw eigen beslissingen over hoe u aan uw gezondhied wilt werken. Dat lijkt ons de juiste samenvatting van de intentie van de schrijver van dit goed leesbaar geschreven boek.

Met ruim 800 referenties naar onderzoeken en publicaties is het een goed gedocumenteerde feitenboek over de zieke gezondheidszorg. Beslist een aanrader voor wie de moed heeft door die matrix heen te willen kijken en gezondheid en het milieu belangrijk vindt. Ook verplichte kost voor politici en alle andere beleidmakers en werkers in de gezondheidszorg.

Het boek sluit prachtig aan bij de woorden van professor Ivan Wolffers tijdens zijn afscheidscollege als hoogleraar Gezondheidszorg en Cultuur: “Artsen spreekbuis pillenindustrie”. Laten we ook met zijn allen oppassen dat de vitaminen firma’s ons doen geloven dat we altijd naast ons bord (hoe biologisch ook) een vitaminepil moeten nemen.

Literatuur en links:

Het onderzoeksteam van Gilles-Eric Séralini is een van de weinige groepen van wetenschappers die de toxiciteit van pesticiden kritisch bestuderen. Hun onderzoek toont aan dat bepaalde hulpstoffen uit het commerciële preparaat Round-Up tot 10.000 keer giftiger zijn dan het actieve glyfosaat.

Veiligheid van pesticiden voor de gezondheid berusten vaak op twijfelachtige onderzoeksresultaten. Séralini en collega’s selecteerden negen herbiciden, insecticiden en fungiciden en testten die op drie verschillende cellijnen. Van elk pesticide testten ze ook de actieve stof apart. Conclusie: de mengsels met hulpstoffen waren vele malen giftiger.

Mesnage R, Defarge N et al. Major Pesticides Are More Toxic to Human Cells Than Their Declared Active Principles. BioMed Research International. 2014; ID 179691

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen