skip to Main Content
Kenniscentrum - sinds 2005 - met ruim 2000 artikelen over gezondheid!BEKIJK ALLE ONDERWERPEN

Ga u te buiten aan voedingskwaliteit

Vrije radicalen

Bij zuurstofverbruikende reacties zoals het verbranden van vetten en koolhydraten vormen zich zuurstofbevattende bijproducten die vrije radicalen heten. Vrije radicalen zijn moleculen die te weinig elektronen bevatten. Hierdoor zijn ze instabiel en proberen kost wat het kost elektronen weg te roven uit alles wat voor handen ligt. Vaak is DNA de dupe, maar ook belangrijke eiwitten en zelfs celmembranen. Overal om u heen Vrije radicale en oxiderende stoffen zitten in de lucht die u inademt, het voedsel dat u eet en het water dat u drinkt. Grote hoeveelheden zitten in sigarettenrook en in het zonlicht dat de huid verwarmt en de ogen raakt.
Het verlies van slechts een paar elektronen kan de functie van een stof of een celonderdeel subtiel veranderen. Deze roofbouw door het stelen van elektronen kan vernietigend uitwerken en ernstige ziekten geven.

Bruce Ames, een bekende moleculaire bioloog van de University of California in Berkeley, schat dat het erfelijk materiaal in iedere cel van het lichaam ongeveer tienduizend oxiderende aanvallen per dag incasseert. Vermenigvuldig dit met de miljarden cellen die u heeft en u krijgt een indruk van de omvang van de overvallen.

Vrije radicalevangers (antioxidaten)

Vrije radicalenvangers, ook antioxidanten genoemd zitten voornamelijk in groenten en fruit en zijn in staat om de vrije radicalen te neutraliseren. Ze staan elektronen af zonder zelf elektronenjunkies te worden. Er zitten honderden anti-oxidanten in voeding. Er zijn tot nog toe bijvoorbeeld ongeveer vijfhonderd carotenoïden bekend. Dit zijn pigmenten die planten aanmaken en die herkenbaar zijn aan hun kleur. Zoals het oranje pigment van de bètacaroteen in worteltjes en het rood bietjes. Een ander carotenoid is lycopeen dat verantwoordelijk is voor de rode kleur van tomaten en het warme roze van de watermeloen.

Samen zijn ze sterk Iedere antioxidant heeft zijn eigen gedrag en biochemische eigenschappen. Een afzonderlijke antioxidant kan niet het werk van de hele groep antioxidanten doen. Ze hebben elkaar nodig. Het is net een orkest. Iedereen heeft zijn vaste positie, bespeelt zijn eigen instrument en alleen samen vormen ze een symfonie. Dit chemische menuet kan lelijk klinken of een mooi muziekstuk opleveren. Dat wordt bepaald door de kunde en de persoonlijke uitstraling van de dirigent. Zijn invloed creëert van losse instrumentalisten een orkest dat een prachtig muziekstuk maakt. Zoals alleen pillen nemen met een hoge doses aan vitamine A, lycopeen, liponzuur, C, E etc. geen totaalvoeding is, is het luisteren naar een trompet die de strijkers in het orkest overstemt geen harmonieus geheel.

Literatuur en links:

Ames, B.N. et al The causes and prevention of cancer proceedings of the National Academy of Science of the United States of America 92: 5258-5265 (1995)

Antiox The free radical theory of aging matures physiological reviews 78: 547-581 (1998)

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen