skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1000 artikelen over gezondheid!

Vage buikklachten door zwakke vertering

Het afnemen van de functie van de vertering en het toenemen van chronische ontstekingen verloopt meestal sluipend en traag. Onopgemerkt gaat uw verteringscapaciteit verder achteruit. Het is niet ondenkbaar dat u dan met uw klachten niet op passende wijze wordt behandeld. Wie weet wordt u naar huis gestuurd met de boodschap ‘we kunnen niets vinden’. Helaas vaak met de bijgedachte dat er dan ook niets aan de hand is met u. Dit is een misvatting!

Onvoldoende enzymenproductie
De verteringsfuncties van maag, pancreas en productie van galzuren kunnen langzaam slechter worden en een oorzaak zijn van vage buikklachten. Vroege symptomen die aan verteringsprobleem doen denken zijn:

  1. Winderigheid en opgeblazen buik die ontstaat een half uur na het eten.
  2. Hoorbaar ‘gerommel en geborrel’ in de buik.
  3. Een vol gevoel in de maag en darmen alsof het eten ‘blijft hangen’ en niet verder gaat.
  4. Stinkende ontlasting met veel gassen en onverteerde etensresten. (Een rottende eierenlucht duidt op slechte vertering van de eiwitten. Veel gasvorming op gisting door slechte koolhydraten vertering en een plakkerige ontlasting duidt op een slechte vetvertering.)
  5. Massieve ‘explosieve’ stoelgang (met veel gasknallers).
  6. Schuimende ontlasting met veel slijmproppen.
  7. Onduidelijke en vage buikklachten (krampen, steken, zwaar zompig gevoel, een bolle uitpuilende buik).
  8. Pijn rondom de navel en zich steeds meer uitstralend naar de hele bovenbuik.
  9. Slecht kunnen verdragen van koffie, alcohol, gebakken vet, histaminerijke producten zoals ananas, zuurkool, noten, bepaalde vissoorten, kaassoorten, slecht kunnen verdragen van granen (mogelijk granen intolerantie/ allergie).

De maag krijgt de schuld

Aandoeningen van de pancreas worden heel vaak toegeschreven aan de maag. Het gevoel wat mensen beschrijven als ‘slechte doorstroming’ van voedsel kan komen door een zwakke maagzuurproductie waardoor eiwitten niet goed verteerd worden, maar vaker is ook een groot deel de schuld van de pancreas. En als je dan over een ‘schuldige’ spreekt zijn de eigenaren van de pancreas weer schuldig aan een onjuist voedingspatroon.

Als de maag niet optimaal maagzuur produceert en de pancreas zijn enzymen niet voldoende aanmaakt dan stagneert het eten en gaat dit bovenin de maag ‘verrotten’. Dit geeft zuurbranden met soms een zogenaamde ‘reflux’ (verzuurde maaginhoud komt omhoog tot in de slokdarm) tot gevolg.
Een verkeerde diagnose van dit probleem wordt vertaald in een verkeerd advies met maagzuurremmers. Dit is een groep middelen die voorkomt in de top vijf van “genees”middelen. De schijn kan bedriegen want een behandeling met maagzuurremmers lijkt de juiste te zijn maar is het niet. De foute gedachtegang is het gevolg van de omschrijving die mensen aan hun klacht geven namelijk als ‘maagzuurbranden’. Dit zuurbranden is niet het gevolg van overtollig maagzuur, maar van de vertraging van de maagfunctie waardoor het voedsel door het lange verblijf in de maag “verzuurt’ en omhoog stuwt (reflux).

Onvoldoende enzymproductie van de pancreas

De pancreas heeft naast zijn hormoonproductie (insuline) nog een heel belangrijke taak. Dit is namelijk zijn betrokkenheid bij de vertering van eiwitten, vetten en koolhydraten. Deze verteringsfuncties van de pancreas kunnen langzaam slechter worden en ook een oorzaak zijn van vage buikklachten. Er zijn diverse voedingsinterventies mogelijk. Veel kunt u lezen elders op de site. We gaan in dit artikel nader in op een interessante mogelijkheid van het gebruik van specerijen en kruiden. Vorige keer zijn al diverse specerijen beschreven, maar in dit kader van vertering komt de zwarte peper aan bod.

Peper en de vertering

Peper beïnvloed positief de verwerking en opname van voedingsstoffen op het niveau van de spijsvertering, de opname en verwerking van de darmcellen en de verwerking van de lever. Het meest actieve ingrediënt in zwarte peper is de alkaloïde piperine. De concentratie van piperine varieert tussen de 30 – 90% piperine per gram peper.

Zwarte peper en piperine dragen op verschillende manieren bij aan het verbeteren van de spijsvertering. Zwarte peper zorgt in de mond voor extra speekselafgifte mits men voldoende drinkt om de speekselafgifte te faciliteren. Ook is het belangrijk hoe lang de voeding met peper wordt gekauwd en hoe lang het voedsel in de mond blijft.

Meer productie van spijsverteringsenzymen door peper

In de maag zorgen peper en piperine voor extra productie maagzuur. Verderop in het spijsverteringskanaal stimuleert het de afgifte van gal en spijsverteringsenzymen door de pancreas. Recente ontdekkingen laten zien dat er naast piperine nog andere actieve ingrediënten in peper aanwezig zijn. De effecten van de hele peper kunnen daarmee groter zijn dan van piperine alleen. De productie van amlyse (koolhydraatvertering), lipase (vetvertering) als trypsine (eiwitvertering) bleken significant verhoogd te zijn na structurele inname van piperine.

Eenmalige inname van piperine of peper bleek geen stimulerend effect te hebben op de afgifte van spijsverteringsenzymen.
Voor een optimaal effect moet men dus minimaal 2 weken zwarte peper eten.
Een belangrijke toepassing van piperine kan zijn het verbeteren van de spijsvertering bij mensen met indigestie en een verminderde afgifte van enzymen door de pancreas.
Bij mensen met een uitputting van de enzymenproductie is het nemen van piperine geen oplossing.

Peper stimuleert dunne darm enzymen

Piperine blijkt de activiteit van lipase en trypsine in de mucosa van de dunne darm te stimuleren. Ook de suikersplitsende enzymen aanwezig in de mucosa worden gestimuleerd zoals;  sucrase, disaccharidase en amylase. De spijsverteringsenzymen in de mucose worden door de darmwand zelf aangemaakt en vormen daarmee extra spijsverteringscapaciteit ten opzichte van de pancreas. Vooral als de productie van pancreas enzymen niet toereikend is zijn de mucosa-enzymen essentieel.

Doorlaatbaarheid van de darmen

In tegenstelling tot cayennepeper en paprika zorgt piperine niet voor een verhoging van de darmpermeabiliteit (de doorlaatbaarheid van de darm) voor grotere stoffen. Bij stoffen uit de cayennepeper en de paprika wordt namelijk een verandering van de tight junctions (de verbindingshechtingen tussen losse darmcellen) gezien waardoor stoffen sneller en makkelijker tussen de darmwanden door kunnen glippen. Daarom worden ze vaak geassocieerd met een verhoogde kans op voedselallergieën. Het blijkt dat piperine zorgt voor de verandering van de transportfunctie van de darmcel zelf , wat een verlaging van de darmpermeabiliteit geeft.

De toename van de biologische beschikbaarheid van bepaalde stoffen door piperine wordt veroorzaakt door een aantal cellulaire aanpassingen. Ten eerste een vergroting van de lengte van de microvilli. Deze microvilli zijn uitstulpingen van de epitheelcellen waardoor er via oppervlakte vergroting sneller voedingsstoffen kunnen worden opgenomen. De oorzaak hiervan wordt gevonden in een stimulering van de aanmaak van het cytoskelet van de cel waardoor de aanmaak van de microvilli beter verloopt. Het cytoskelet is een beetje te vergelijken met de stokken van een tent die nodig zijn om deze stevigheid en vorm te geven. Het belang van microvilli blijkt uit absorptieproblemen wanneer deze kapot gaan (zoals bij coeliakie.)

Ten tweede is een aanpassing waargenomen dat piperine celmembranen veranderingen aanbrengt aan eiwitten waardoor het membraan minder rigide wordt. Bepaalde stoffen kunnen daardoor beter door het membraan worden getransporteerd.

Beïnvloeding op de ontgifting van stoffen

Piperine beïnvloedt op verschillende niveaus de detoxificatie (ontgfting). Nadat een stof vanuit het darmlumen in de enterocyten is getransporteerd wordt deze bewerkt door de daar aanwezige ontgiftingsenzymen. Onder invloed van piperine blijken in ieder geval twee belangrijke routes voor metabolisering te worden geremd. De eerste is via P-glycoproteïne en de tweede is via CYP3A4 (een cytochroom P450-enzym.)

Beide zijn belangrijk bij de ontgifting van een groot aantal stoffen waaronder de geneesmiddelen. (zoals cyclosporine A, midazolam, verapamil, HIV protease inhibitors, digoxine of talinolol). Hiermee behoren piperine en zwarte peper thuis in het rijtje van de voedingsmiddelen en supplementen (zoals grapefruit en sint janskruid) die een belangrijke communicatie over en weer (interactie)kunnen hebben met geneesmiddelen. Er zijn ook nog andere ontgiftingsenzymen in de enterocyten aanwezig zijn die niet door piperine worden beïnvloed, wat gedeeltelijk verklaard waarom de opname van bepaalde stoffen wel en van andere niet door piperine wordt veranderd.

De werking van peper op de lever

Na eventuele bewerking in de enterocyten worden de stoffen via de poortader naar de lever getransporteerd. Ook in de lever bevinden zich P-glycoproteïne en een groot aantal cytochroom-P450 varianten die worden geremd door piperine. Daarnaast wordt een andere belangrijke ontgiftingsroute, die via de glucuronidatie geremd.

Bij dit proces wordt er een glucuronide aan het geneesmiddel, hormoon of voedingsstof gezet waardoor deze wordt geïnactiveerd en tevens makkelijker kan worden uitgescheiden. Piperine zorgt er dus voor dat de ontgifting van geneesmiddelen en voedingsstoffen die via deze route worden uitgescheiden minder goed verloopt.
Dit proces is betrokken bij de ontgifting van zeer veel verschillende stoffen, ook orthomoleculaire stoffen die via deze route worden afgebroken. Naast de bloedspiegels van geneesmiddelen worden ook die van orthomoleculaire producten beïnvloed.
De bekendste stoffen waarvoor dat is aangetoond zijn co-enzym Q10, curcumine, en de EGCG uit groene thee.

Commentaar NDN

U ziet het samenvoegen van kruiden, specerijen, voedingsmiddelen, maar ook geneesmiddelen en orthomoleculaire supplementen blijken keer op keer wonderbaarlijke scheikundige reacties op te leveren. De vertering van voeding gaan van mond tot anus volgens bepaalde ‘scheikundige’ stappen. Stappen die niet overgeslagen kunnen worden.
Dit vraagt om een specifieke expertise. Deze expertise hebben natuurdiëtisten in huis en kunnen u dus helpen bij de “verborgen verteringsklachten’ veroorzaakt door inefficiënte enzymenproductie.

 

Gezondheidscheck Darm Plus

Gezondheidscheck Darm PlusVerkoopprijs (incl. BTW): € 216,25
Koop deze test hier
Uitgebreide bepalingen van de microbiologische analyse van de aerobe en anaerobe hoofdkiemen (darmflora), schimmels en gisten (Candida albicans en Candida spp.) en ook de kwantitatieve bepaling van de gistingsresiduen. Bovendien worden bepaald: α-1-antitripsine, calprotectine, galzuren, pancreas-elastase, secretoir IgA, ontstekingsparameters met EPX, bèta-Defensie en lactoferine.

De Gezondheidscheck Darm Plus test bevat naast de bepaling van de florastatus:
– de beoordeling van het spijsverteringsvermogen
– de beoordeling van de spijsverteringscapaciteit
– de bepaling van de conditie en functie van het darmslijmvlies
– de beoordeling van het darmgeassocieerde immuunsysteem
Indicaties:

– voor algemene preventie
– ter controle van het verloop bij gastro-intestinale aandoeningen
– bij stoornissen van het immuunsysteem (allergieën, gevoeligheid voor infecties etc.)
– ter controle na een antibioticakuur
– ter beoordeling van voedingsgewoonten
– ter verduidelijking van een dysbiose in de darm

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen