skip to Main Content
Kenniscentrum - sinds 2005 - met ruim 2000 artikelen over gezondheid!BEKIJK ALLE ONDERWERPEN

Schade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

Kwik is in elke hoeveelheid toxisch. Toxicologen verklaren dat er geen veilig niveau voor kwik bestaat voor het menselijk lichaam. In diverse onderzoeken bij mensen en proefdieren is de neurotoxische en nefrotoxische werking van kwik vastgesteld.

Klachten in verband met kwikbelastingSchade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

Klachten die in verband worden gebracht met een kwikbelasting zijn o.a. vermoeidheid, emotionele instabiliteit, geheugenverlies, vergeetachtigheid, verminderde oplettendheid en concentratie, terugkerende of chronische infecties, metaalsmaak, tandvlees-en mondslijmvliesproblemen, chronische hoofdpijn, migraine, duizeligheid, oorsuizen of geluiden horen in de oren, coördinatieproblemen, bevingen, trillingen (tremoren), doof gevoel of tintelingen in de handen, voeten, lippen, oogleden en/of tong en verlammingen (paralyse).

Bron kwikbelasting: amalgaam uit vullingen

De belangrijkste bron voor een kwikbelasting is amalgaam uit vullingen in het gebit in de vorm van kwikdamp en kwikionen (anorganisch kwik). Andere bronnen zijn vis (methylkwik), High Fructose Corn Sirop en vaccinaties met thimerasal (ethylkwik).

De hoeveelheid kwik in hersenweefsel correleert met het aantal amalgaamvullingen in het gebit (Eggleston et al, 1987). Een vulling bestaat voor 50% uit kwik en bevat circa 750-1000 mg kwik. Kwik lekt 24 uur per dag, 7 dagen per week uit amalgaamvullingen. De halfwaardetijd van kwik is 30-70 dagen. Dat betekent dat door het voortdurend vrijkomen van kwik uit amalgaamvullingen de belasting met kwik steeds verder toeneemt.

Gemiddeld komt er zonder stimulatie (kauwen e.d.) zo’n 36 mcg kwik per 30 vierkante centimeter lucht vrij uit een vulling. Na stimulatie (kauwen, hete of zure dranken, tanden poetsen, polijsten) kan dit toenemen met een factor 15. Er wordt geschat dat er gemiddeld 20-150 mcg kwikdamp per dag vrij komt uit een met meerdere amalgaamvullingen gevuld gebit.

Kwik en de schildklier

Kwik bindt zich gemakkelijk aan moleculen en structuren die zwavel bevatten, zoals glutathion, cysteine en de zwavelatomen in vitamine B1, biotine en liponzuur, diverse eiwitten, enzymen en celreceptoren. Daarnaast bindt het zich aan amino-stikstof-verbindingen, die o.a. voorkomen in het DNA. Plaatsen waarvan is aangetoond dat kwik zich ophoopt en zijn schadelijke werking uitoefent zijn naast de schildklier ook de hersenen en het zenuwweefsel, rode bloedcellen, de lever, (bij)nieren, milt, foetus en in moedermelk.

Toxische effecten van kwikSchade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

Enkele toxische effecten van kwik zijn:

  • Het verandert de celmembraanpermeabiliteit (leaky celmembraan).
    Zo maakt het de darmslijmvliesbarrière meer permeabel, waardoor alle toxines gemakkelijker vanuit de darm het bloed binnen komen. Deze toxines kunnen aanleiding geven tot auto-immuunreacties op de schildklier en de ontstekingsgevoeligheid van schildklier verhogen.
  • Het verandert de driedimensionale structuur van moleculen, waardoor deze niet meer goed hun functie kunnen uitoefenen, zoals bepaalde enzymen, eiwitten, hormonen e.d. Het bindt zich makkelijk aan moleculen met zwavelbruggen, zoals glutathion. Hierdoor wordt deze moleculen onwerkzaam. Glutathion is o.a. nodig voor een juiste balans tussen T-helpercellen 1 en 2, de ontgifting van zware metalen en andere toxines en het wegvangen van vrije radicalen (oxidatieve stress). Oxidatieve stress kan leiden tot beschadiging van allerlei organen en systemen, zoals de schildklier. Een onbalans tussen T-helpercellen 1 en 2 kan een auto-immuun-schildklieraandoening triggeren of verergeren.
  • Het remt de werking van vele enzymen, waardoor de enzymreacties sterk vertraagd optreden. Voorbeelden zijn remming van acetylcholinesterase (zenuwstelsel), succinic dehydrogenase, ATPase en glucose-6-fosfatase (energieproductie), alkalisch fosfatase (lever, botstofwisseling), katalase (antioxidant), creatine kinase (spieren) en de spijsverteringsenzymen amylase, lactase, maltase, lipase.
    Een tekort aan spijsverteringsenzymen remt de opname van nutriënten nodig voor een goede schildklierfunctie. Een tekort aan spijsverteringsenzymen vergroot het risico op een dysbiose (onbalans in de darmflora). Een verstoorde darmflora wordt in verband gebracht met een vergroot risico op het ontwikkelen van een auto-immuun-schildklieraandoening.
  • Het interfereert met de zenuwimpulsen. De zenuwimpulsen worden onderbroken, waardoor er tremoren, spiertrillingen en verlammingsverschijnselen kunnen optreden.
    De aansturing van de spijsverteringsorganen wordt verstoord, waardoor er een groter risico is op onvoldoende opname van nutriënten voor de schildklier en ontstaan van een dysbiose.
  • Het verandert de genetische code (DNA). Er treden single strand breuken in het DNA op, waardoor dit niet meer functioneel is. Daarnaast ontstaan er DNA-DNA crosslinks die in verband worden gebracht met kanker, waaronder mogelijk ook schildklierkanker.
  • Het remt de reparatie van DNA. Kwik remt het enzym reductase. Dit enzym repareert beschadigd DNA.
  • Het interfereert met hormonale functies. Het inactiveert diverse hormonen, waardoor er klachten, zoals schildklierstoornissen, onvruchtbaarheid en menstruatieklachten kunnen optreden. Zo hoopt kwik zich op in de hypothalamus, hypofyse en schildklier en verstoort daar de productie van hormonen betrokken bij o.a. de schildklierstofwisseling . Het kan de productie van TSH, T4, T3 en rT3 verlagen en verhogen.
    Het bindt aan het enzym thyroid peroxidase en remt hiermee de schildklierhormoonproductie. Het remt de opname van jodium in de schildklier en daarmee de productie van T4 en T3. Het remt daarnaast het enzym 5-deiodinase, waardoor de omzetting van T4 naar T3 wordt afgeremd (Decherf S et al, 2010, Kawada J et al, 1980, Nishida M et al, 1990, Tan SW et al, 2009)
  • Het triggert auto-immuunreacties. Kwik verandert de celstructuur, waardoor het lichaam de cel niet meer als lichaamseigen herkent en antistoffen tegen lichaamseigen weefsel gaat produceren. Wetenschappelijk onderzoek tonen een mogelijke verband aan tussen een kwikbelasting en het ontstaan van Hashimoto, MS en SLE. (Bartova J et al, 2003, Sterzl I et al, 1999).
  • Het verstoort de spijsvertering en absorptie van voedingsstoffen.
    Kwik remt de werking van diverse spijsverteringsenzymen, zie hierboven. Daarnaast doodt het residente (gezonde) bacteriën in het maagdarmkanaal en verandert het de elektrische lading aan het maag- en darmslijmvlies. Door een veranderde elektrische lading worden voedingsstoffen minder gemakkelijk opgenomen.
  • Het levert een bijdrage aan antibiotica-resistentie. Kwik verandert het DNA van bacteriën. Bacteriën bouwen onder invloed van kwik nieuw DNA in en zijn hierdoor resistent voor kwik én 2 of meer soorten antibiotica (Summers A et al, 1993) .
    Het remt de werking van vitamine B1, biotine, zink, mangaan, selenium, liponzuur, glutathion en cysteïne. Deze voedingsstoffen zijn allemaal van belang voor een goede schildklierhormoonhuishouding.

Voedingtips die uitscheiding kwik bevorderenSchade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

Enkele tips om de uitscheiding van kwik te bevorderen zijn:

  1. Eet minimaal 500 gram biologische groenten en fruit per dag.
    Biologische groenten en fruit zijn rijk aan antioxidanten en vezels. Antioxidanten beschermen het lichaam tegen de schadelijke effecten van kwik en ondersteunen de lever bij het afvoeren van kwikresten. Vezels uit groenten en fruit binden kwik in de darmen, zodat het via de ontlasting wordt uitgescheiden.
  2. Eet chlorofylrijke voeding.
    Veel mensen hebben wel eens gehoord van de ‘superfoods’ chlorella, spirulina, gerste- en tarwegras. Dit zijn allemaal stoffen met het groene kleurpigment chlorofyl. Dit is het bladgroen dat een plant of alg zijn groene kleur bezorgt. U hoeft uw chlorofyl echter niet alleen uit deze superfoods te halen. Ook via de voeding kunt u flink wat chlorofyl binnen krijgen. Spinazie, tuinkers, (groene) zeewieren, waterkers, postelein, rucola, boerenkool, prei en andijvie zijn rijk aan chlorofyl. Hoe donkerder groen het blad is, hoe meer chlorofyl het bevat.
  3. Kies voor volle granen en volkorenproducten.
    Volle granen en volkorenproducten zijn rijk aan vezels die kwik in de darm binden en afvoeren. Bovendien zijn ze rijk aan nutriënten, zoals vitamine B, zink en selenium die de lever ondersteunen bij het afvoeren van zware metalen via de gal.
  4. Drink minimaal 1 ½ liter bronwater, kruidenthee, bouillon en/of groentesap per dag.
    Hierdoor kunnen de darmen en nieren gemakkelijker zware metalen afvoeren via de ontlasting en urine.
  5. Eet dagelijks producten die de uitscheiding van kwik via de lever ondersteunen.
    Voor het onschadelijke maken en afvoeren van kwik heeft de lever voldoende glutathion, zwavel, zink, selenium, vitamine B6, B12 en foliumzuur nodig. Deze nutriënten zijn nodig voor de fase 2 ontgifting (lever) van kwik via de glutathionconjungatie, methylering en sulfaatconjungatie. Daarnaast spelen ze een rol bij het ontgiften van kwik in de mond-, maag-en darmslijmvliezen. Producten die de aanmaak van glutathion stimuleren zijn geelwortel, granaatappel, cottage cheese, kwark, wei-eiwit, asperges, walnoot.
  6. Eet zwavelrijke voeding. Rijk aan zwavel zijn ei, kwark, cottage cheese, ui, prei, knoflook en kool. Selenium komt vooral voor in paranoten, knoflook, zeevis, volle granen en volkorenproducten. Goede bronnen voor zink en vitamine B6 zijn noten, peulvruchten, vlees, vis en ei. Foliumzuur komt voor in o.a. volle granen, volkorenproducten, groenten en fruit. Goede vitamine B12-bronnen zijn ei, vlees, biologische lever, vis, kaas, kwark en cottage cheese.

Schade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

 

Tanja Visser, Natuurdietist
www.dieetcare.nl

 

Schade aan schildklierhormoonhuishouding door kwik

 

Brochures over (kwik) ontgiften te koop in de webshop van dieetcare.nl

Oxidatieve stress urinetest

Oxidatieve stress urinetestVerkoopprijs (incl. BTW): € 50,45
Koop deze test hier
Laboratoriumanalyse van isoprostanen (8-epi-prostaglandine). Ter bepaling van de belasting met reactieve zuurstofverbindingen (oxidatieve stress).
Isoprostanen ontstaan als producten van de lipide-peroxidatie, als gevolg van een zware reactie tussen vrije radicalen en lipiden. Deze worden met tal van ziekten zoals atherosclerose, auto-immuunziekten, ziekte van Parkinson en de ziekte van Alzheimer geassocieerd. Isoprostanen geven de mate van oxidatieve schade aan. Bewijs van de toegenomen isoprostanenconcentratie maakt het ook mogelijk een inschatting te maken van de antioxidatieve capaciteit en fungeert tevens als bewijs van de risicofactoren voor hart- en vaatziekten.

Zware metalen urinetest plus

Zware metalen urinetest plusVerkoopprijs (incl. BTW): € 100,75
Koop deze test hier
Bepaling van 17 zware metalen in de urine: aluminium, antimoon, arsenicum, lood, cadmium, chroom, kobalt, ijzer, koper, nikkel, palladum, platina, kwik, thalium, zink, tin. Zie een voorbeeld van een Duitse testuitslag van deze test. Uw uitslag wordt in het Nederlands vertaald.

Voor de beoordeling van de individuele blootstelling aan toxisch relevante stoffen is, naast een gedetailleerde medische milieuanamnese, de introductie van laboratorium diagnostische maatregelen onontbeerlijk. De keuze en het gebruik van laboratorium diagnostische maatregelen wordt echter bemoeilijkt door het feit dat de betrokkenen in zeldzame gevallen specifieke symptomen en klachten kunnen beschrijven die baanbrekend zouden zijn.

De belasting door zware metalen is niet alleen verantwoordelijk voor algemene klachten zoals misselijkheid, braken, chronische vermoeidheid, uitputting, hoofdpijn, migraine, concentratieproblemen en slapeloosheid, maar ze bevorderen ook het ontstaan van chronische ziekten. Meestal zien we symptomen die veel lijken op andere ziektebeelden of psychologische stress reacties. Met betrekking tot een blootstelling aan zware metalen zijn meestal hoofdpijn, duizeligheid, slaap- en concentratieproblemen of ADHD gelijkende symptomen prominent aanwezig. Bovendien moet men rekening houden met hormonale stoornissen, bloedbeeld veranderingen, nieraandoeningen, immunologische aandoeningen, auto-immuunziekten en andere metabole aandoeningen en orgaanfunctiestoornissen.

Een steun voor de inperking van het aantal vermoedelijke diagnoses kan een speciale screening zijn die de die besluitvorming ondersteunen voor verdere diagnostische maatregelen. Een urineonderzoek is een afspiegeling van de uitscheiding van de metalen. De bepaling van de concentratie in de urine is voornamelijk geïndiceerd voor metalen die nierbeschadiging veroorzaken. Zo is de concentratie van cadmium in de urine een indicator van de chronische blootstelling aan dit zware metaal.

Referenties

[1] Bartova J, et al Dental Amalgam as one of the risk factors in auto-immune diseases. Neuro Endocrinol Lett 2003, 24(1-2):221-228
[2] Decherf S et al, Disruption of thyroid hormone dependent hypothalamic setpoints by environmental contiminants. Mol Cell Endocrinol.2010 Jul 29;323(2):172-82
[3] Eggleston DW et al, Correlation of dental amalgam with mercury in brain tissue. J. Prost Dent. 1987 dec;58(6):704-707
[4] Grandjean P. et al,Maternal seafood diet, methylmercury exposure and neonatal neuralgic function. J Pediatr. May 2000;136(5):599-605.
[5] Kawada J et al, Effects of organic and inorganic mercurials on thyroid functions.; J Pharmacobiodyn.1980 Mar 3(3): 149-59.
[6] Nishida M et al, Direct evidence fort he presence of methylmercury bound in the thyroid and other organs obtaines from mice given methylmercury;differentiation of free and bound methylmercuries in biological material als determined by volatility of methylmercury.Chem Pharm Bull. (Tokyo) 1990 May;38(5):1412-3.
[7] Pendergrass JC et al, mercury vapor inhalation inhibits binding of GTP to tubuline in rat brain: Similarity to a molecular lesion in Alzheimer’s disease brain. Neurotoxicology 1997;18(2):315-324.
[8] Sterzl I et al, Mercury and nickel allergy: risk factors in fatigue and auto-immunity. Neuro Endocrinol. Lett.1999;20(20, 3-4):221-228.
[9] Summers A et al, mercury released from dental silver filling provokes an increase in mercury and antibiotic resistant bacteria in oral and intestinal flora of primates. Am Society of Microbiology. 1993 april;37(4);825-834.
[10] Tan SW et al, The endocrine effects of mercury in humans and wildlife, Crit Rev Toxicol.2009;39(3):228-