skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1000 artikelen over gezondheid!

Is er verband tussen darmmicrobioom en Parkinson?

De gedachte dat neurodegeneratieve ziektebeelden als Parkinson gecorreleerd zijn met (chronische) darmontsteking, een verhoogde darmpermeabiliteit en pro-inflammatoire bacteriekolonies wordt bevestigt door meerdere studies.

Amerikaanse onderzoekers van California Institute of Technology [1]claimen dat micro-organismen in de darmen een belangrijke rol spelen in de ontwikkeling van parkinson. Voorafgaand aan beschadiging van de hersenen, leidend tot de karakteristieke symptomen zoals trillingen, stijfheid en moeilijk bewegen, zouden de darmen al beschadigd zijn. Uit eerder onderzoek is gebleken dat Parkinsonpatiënten een andere darmflora hebben en vaak al jaren last hebben van hun darmen, vooral in de vorm van constipatie.

Twee recente studies [2,3] laten een verband zien tussen veranderende microbiotica en Parkinson [1,2]. Bij 34 Parkinsonpatiënten en 34 controle proefpersonen werd:
1. De concentratie aan korte keten vetzuren geanalyseerd in de ontlasting ,
2. De microbiotische samenstelling in ontlasting.

De concentratie korte keten vetzuren (butyraat) bleken verlaagd bij de Parkinsonpatiënten. Een lage butyraatconcentratie beïnvloedt het enterische zenuwstelsel negatief en draagt bij tot gastro-intestinale ontsteking.
Qua bacteriële samenstelling waren verminderde kolonies van phylum bacteriodetes en prevotella bacteriën te zien.
Daarnaast zag men overvloedige concentraties van de enterobacteriaceae.

Vaak worden ook inflammatiemarkers nagegaan bij inflammatoire darmziekten. Uit onderzoek is aangetoond dat dit betekenisvolle markers zijn bij neurodegeneratieve ziekten als Parkinson.
Verder onderzoek is nodig om te bepalen of drie verhoogde markers zonuline, alfa-1-trypsine en calprotectine gebruikt kunnen worden om verschillende types van Parkinson te definiëren en/of deze markers nuttig zijn in het evalueren van behandelingsresultaten.

Wat betekenen deze inflammatiemarkers?

Calprotectine is een marker voor intestinale ontsteking. De witte bloedcellen migreren naar de slijmlaag met als gevolg een lekkage naar het lumen. Neutrofielen laten vervolgens calprotectine vrij. Zie voor de Zelftest Ontlastingtesten.

Zonuline is een marker voor verhoogde doorlaatbaarheid en verlies aan tight junctions. Zonuline is een humaan eiwit, dat betrokken is bij de regulatie van ‘tight junctions’ van de darmwand. Het bindt zich aan een receptor op de darmepitheelcellen waardoor de permeabiliteit van de epitheliale cellen toeneemt, zodat verschillende substanties de darmwand kunnen passeren. Dit kan leiden tot auto-immuunziekten. Zie voor Bloed Zelftesten.

Alfa-1-trypsine is een marker voor verhoogde doorlaatbaarheid. Alfa-1-trypsine is een protease-remmer en duidt op verlies van eiwitten in het lumen, te wijten aan schade aan de intestinale barrière. Zie voor zelftest onderzoek: de pagina Ontlastingtesten.

Lactoferrine, is eveneens een marker van ontsteking. Lactoferrine is een ijzerbindend glycoproteïne dat wordt geactiveerd door de mucosale epitheelcellen als ontstekingsrespons. Zie voor zelftest onderzoek; de Ontlastingtesten.

Literatuur
[1] Sampson TR, Debelius JW, Thron T et al. Gut Microbiota Regulate Motor Deficits and Neuroinflammation in a Model of Parkinson’s Disease. Cell. Dec 2016. 167(6):1469–1480 doi:10.1016/j.cell.2016.11.018
[2] Schwierz A, Spiegel J, Dillmann U, et al. Fecal markers of intestinal inflammation and intestinal permeability are elevates in Parkinson’s disease. Parkinsonism and related disorders. 2018, 1-4. DOI: 10.1016/j.parkreldis.2018.02.022;
[3] Unger MM, Spiegel J, Dillmann U, et al. Short chain fatty acids and gut microbiotica differ between patients with Parkinson’s disease and age-matched controls. Parkinsonism and related disorders. 32, 2016), 66-72. DOI: 10.1016/j.parkreldis.2016.08.019.