skip to Main Content
Groot kenniscentrum met meer dan 1500 artikelen over gezondheid!

Je eigen darmbacteriën in balans houden

De verschillen in darmmicrobiomen tussen gezonde en zieke mensen worden steeds duidelijker. Het is nog niet gerechtvaardigd om de ziekteoorzaak direct te zoeken in de veranderingen van de bacteriesamenstelling. De verschillen kunnen ook juist het gevolg zijn van de ziekte. De hoeveelheid aan onderzoeken toont wel aan dat onze spijsvertering is gebaat bij een goed functionerend darmmicrobioom, zowel in de dunne- als dikke darm.

Juist in de darmen vindt immers een groot deel van de opbouw van het afweersysteem plaats. Er worden de nodige neuro-actieve stoffen geproduceerd. De lijst met aan het darmmicrobioom gekoppelde ziekten blijft groeien. Bij diabetes, autisme, multiple sclerose, Parkinson, Alzheimer en depressie zijn verbanden gevonden met het darmmicrobioom.

Darmmicrobioom: honderden soorten

Iedereen heeft honderden soorten, waarvan de samenstelling van persoon tot persoon verschilt als een soort vingerafdruk. In de dunne darm bevinden zich enkele tientallen bacteriegeslachten en in de dikke darm enkele honderden. In de zuivelindustrie wist men al langer dat de ene of de andere stam van een melkzuurbacterie de smaak van kaas kan maken of breken.

De meestal goedaardige darmbacteriesoort Escherichia coli heeft echter ook een paar ziekmakende stammen. Stammen die je niet graag in je kiemgroenten en/of biefstuk tegen komt. Stammen die ook weelderig groeien bij rotting en gisting door een zwakke of verstoorde vertering. Bij een slechte darmdiversiteit waarbij de onbalans tussen goede en slechte flora danig verstoord is, kan het aanhechten van slechteriken makkelijk plaats vinden.

Darmmicrobioomdiversiteit

De enorme diversiteit van het darmmicrobioom en de grote onderlinge verschillen tussen individuen vragen om voedingsmaatwerk. Het is niet zo waarschijnlijk dat een probiotisch product met één of meerdere bacteriesoorten een gezondheidseffect heeft in een brede groep gebruikers. Ook moet er maatwerk plaats vinden in prebiotica-soorten en ook in het voeden van een gezond darmslijmvlies.

Denk daarbij aan o.a. voldoende zink, omega 3, vitamine A, vitamine D en bepaalde aminozuursoorten. Diëtisten moeten het dieet, de probiotica en prebiotica zo selecteren, dat een interventie ook echt een relevant verschil kan maken.

Een meer divers darmmicrobioom wordt geassocieerd met een aantal gezondheidsvoordelen, waaronder een lager risico op diabetes, obesitas en inflammatoire darmaandoeningen zoals Colitis Ulcerosa of Ziekte van Crohn. Uit een studie bleek dat de vrouwen met een hogere inname van omega 3-vetzuren in combinatie met veel vezels en probiotische voedingsmiddelen, een meer diverse darmmicrobioom hadden [1].

De samenstelling van de darmmicrobiota is aan een flinke verandering onderhevig. Door toegenomen stresssituaties, een veranderend voedingspatroon, medicijngebruik en voeding met herbiciden en pesticiden, kan de bacterieflora sterk negatief worden beïnvloed. Van antibiotica is bekend dat zij de darmflora uit balans brengt, maar er zijn ook andere medicijnen die een groot effect kunnen hebben op de samenstelling van het darmmicrobioom. Onderzoek toont aan dat veelgebruikte medicijnen zoals maagzuurremmers (PPI’s), statines en metformine de balans in het darmmicrobioom kunnen beïnvloeden[2].

Rottingsflora

Rottingsbacteriën, vooral uit de stam Proteobacteria, metaboliseren eiwit en vet, wat bij verhoogd gebruik hiervan, leidt tot de vorming van gassen en toxisch werkende metabolieten. Dat kan op lange termijn leiden tot schade aan het darmslijmvlies. De in de darm ontstane alkaliserende stofwisselingsproducten worden voor het grootste deel door de lever ontgift. De lever wordt door de endogene intoxicatie aanzienlijk belast.

De vermindering van de Bifidobacteriën spp., Lactobacillus spp. of Enterococcus spp. kan tot een verstoorde kolonisatieresistentie en aanwas van pathogene bacteriën leiden. Mogelijke oorzaken zijn eenzijdige voedingspatronen, slechte spijsvertering of plasma-eiwitverlies in het duodenum door inflammatoire slijmvliesveranderingen. De neutraliserende functie is dan verstoord, waardoor groei van rottingsbacteriën, maar ook histamine-vormende bacteriën tot buikklachten kunnen leiden [14].

De bescherming van de intestinale mucosa neemt steeds vaker af door vermindering van het kiemgetal van de soorten Akkermansia muciniphila en Faecalibacterium prausnitzii . Het kiemgetal van deze mucosaprotectieve flora kan door een vezelrijke voeding behouden en verhoogd worden.
De Akkermansia muciniphila leeft van gare afgekoelde aardappelen, rijst en pasta.

Butyraatvormende bacteriën

Butyraatvormende bacteriën zijn vooral Faecalibacterium prausnitzii, Eubacterium spp., Roseburia spp., Ruminococcus spp. en Butyrivibrio crossotus. Dergelijke bacteriën verminderen darmontstekingsprocessen door de vorming van regulerende T-cellen te bevorderen en door de vorming van pro-inflammatoire cytokinen van macrofagen en dendritische cellen te remmen.

Butyraat verhoogt bovendien het zuurstofverbruik van de colonocyten (darmcellen) en verbetert het fenomeen van “fysiologische hypoxie” van het mucosa, dat bijdraagt aan de ondersteuning van de darmbarrièrefunctie. Een vermindering van de butyraatvormers kan ontstekingsprocessen bevorderen die de permeabiliteit van het darmslijmvlies (lekkende darm) verhogen en de verschijning van ontstekingsziekten als de ziekte van Crohn, Colitis Ulcerosa, prikkelbare darmsyndroom, voedingsintolerantie en coeliakie bevorderen. [14].

Sulfaatreducerende bacteriën

Sulfaatreducerende bacteriën zoals Desulfovibrio spp., Desulfomonas spp. en Desulfobacter spp., zijn anaërobe bacteriën die energie krijgen door sulfaatreductie en grote hoeveelheden sulfaat vormen.  Deze soorten leven van eiwitten. Het metabole eindproduct van de bacteriën is zwavelwaterstof, dat cytotoxische eigenschappen bezit.vlees_rauw_rauwvlees Vladmir Kamyshko Dreamstime.com

Zwavelwaterstof kan een remming van de butyraatoxidatie teweeg brengen, die essentieel is voor de energievoorziening van de colonocyten (darmcellen). Een toename van de sulfaatreducerende bacteriën door een sterk verhoogde eiwitinname of bij een slechte eiwitvertering kan een chronische ontsteking van het darmepitheel veroorzaken[14].

Methaan-producerende bacteriën

Methaan-producerende bacteriën zoals Methanobrevibacter spp. en Methanobacterium spp. behoren tot het domein van de Archaea. Ze worden gekenmerkt door het feit dat ze bacteriële primaire en secundaire fermentatieproducten, zoals waterstof en kooldioxide in methaan kunnen omzetten.

Bij een overgroei aan methaan-producerende bacteriën (onverteerde FODMAP rijke voeding) heeft methaan een remmend effect op de intestinale motiliteit, wat kan leiden tot een versterking van chronische obstipatie. Deze bacteriën kunnen ook dendritische cellen van het darmmucosa activeren en de vorming van TNF-alpha en andere pro-inflammatoire cytokinen geven[14].

Niet-alcoholische leververvetting (NASH)

Veel studies hebben al een verband aangetoond tussen darmbacteriën en de ontwikkeling van een niet door alcohol veroorzaakte leververvetting. In het bijzonder een sterke dysbiose veroorzaakt een verschuiving in de metabole functie van de darmbacteriën.
Het leidt in de darm tot een verhoogde doorlaatbaarheid van het darmslijmvlies voor lipopolysacchariden (LPS) en veroorzaakt uiteindelijk een chronische ontsteking.

De mate van doorlaatbaarheid voor LPS kan worden gedetecteerd met de bepaling van het oplosbare LPS receptoreiwit sCD14 in het serum. Verder werd vastgesteld, dat de concentratie van bacteriële metabole producten in het bloed, zoals trimethylamine, dat in de lever tot trimethylamine N-oxide (TMAO) wordt gemetaboliseerd, samenhangt met de ernst van de leververvetting.

Volgens studies zijn het vooral bacteriën van de soorten Bacteroides spp. en Ruminococcus spp., wiens relatieve frequentie met NASH correleerde. Een vergelijkbaar effect werd waargenomen bij de reductie van de Prevotella spp. en de Faecalibacterium prausnitzii.[14]

Leaky gut syndroom

LPS-bacteriën zijn gramnegatieve bacteriën, die in het buitenmembraan lipopolysacchariden (LPS) tot zogenaamd endotoxine leiden en na het binnendringen in de darmmucosa bij een Leaky-Gut pro-inflammatoire processen kunnen activeren. De activering van het immuunsysteem kan als consequentie een laaggradige chronische ontsteking (“silent Inflammation“) hebben.

De wetenschappelijke bevindingen over de oorzaken en gevolgen van de verhoogde doorlaatbaarheid van het darmslijmvlies spelen een steeds belangrijkere rol bij de diagnostiek en behandeling van gastro-intestinale klachten. Aan de overgang van bacteriële antigenen wordt een betrokkenheid aan metabole processen of auto-immuunziekten toegeschreven.

De nieuwe inzichten tonen aan, dat een evenwichtige verhouding tussen de boterzuur(butyraat)producerende- en de mucineafbrekende bacteriën (mucosaprotectie-verhouding) een belangrijke rol speelt. Bij een verstoord evenwicht en verminderde diversiteit kunnen de bacteriële en lipopolysacchariden (LPS) in de bloedsomloop overgaan en tot ziekelijke aandoeningen leiden. Het regulerende eiwit Zonuline is een geschikte marker, om de doorlaatbaarheid van het darmslijmvlies beter te kunnen beoordelen[14].

Voedselintolerantie

Zijn de fysiologische omstandigheden zoals bij gereduceerde diversiteit en sterk toegenomen bacteriën van de soorten Escherichia, Klebsiella en Pseudomonas verstoord, dan kunnen de niet volledig verteerde voedingsbestanddelen in de bloedsomloop terechtkomen en potentieel pathogene immuunreacties veroorzaken.

Als een voorbeeld hiervoor kan de niet-coeliakie-tarwegevoeligheid genoemd worden, die in klinisch opzicht zich zeer vergelijkbaar als coeliakie manifesteert. Belangrijke beschermingsmechanismen van de mucosale integriteit worden ondersteund door de mucosaprotectieve flora zoals Akkermansia muciniphila en Faecalibacterium prausnitzii.[14]

Gastro-intestinale gevoeligheid voor infecties

Wanneer mensen vervelende buikklachten krijgen spreekt men in eerste instantie van ‘een buikgriepje’. Maar betreft het wel een ‘griepje’ en wat is de mogelijke oorzaak?

Verminderde resistentie tegen enteropathogene Campylobacter infectie
De verschillende gevoeligheid voor een infectie met Campylobacter is afhankelijk van de species-samenstelling van het intestinale darmmicrobioom. Personen met een hogere verscheidenheid (diversiteit) van hun darmmicrobioom en met een hogere frequentie van bacteriën uit de soorten Dorea en Coprococcus zijn significant resistenter tegen een Campylobacter-infectie in vergelijking met mensen, die een lage diversiteit en lage frequentie van deze bacteriën hebben. Ook verhogen bacteriën zoals Bacteroides, Escherichia coli en Streptococcus de gevoeligheid voor dergelijke infecties [14].

Verminderde resistentie tegen Clostridium difficile-infecties
Saccharolytische bacteriën in het darmmicrobioom, zoals Bacteroides thetaiotaomicron, zetten sialinezuur vrij en bevorderen daarmee de groei van Clostridium difficile. De behandeling met antibiotica verhoogt bovendien de concentratie van het vrije sialinezuurt en triggert daarnaast de productie van succinaat, wat met een extra groeivoordeel voor Clostridium difficile verbonden is.

Vanwege de productie van secundaire galzuren, zoals desoxycholaat en lithocholaat, die de groei van vegetatieve Clostridium difficile-cellen sterk remmen, is de aanwezigheid van Clostridium scindens in de darm aan de andere kant met een resistentie tegenover Clostridium difficile-infecties geassocieerd[14].

Verminderde resistentie tegen Rota- en Norovirussen infecties
In studies vertoonde de analyse van de darmmicrobiota een significant negatieve correlatie tussen de lage frequentie van Ruminococcus spp. en Faecalibacterium prausnitzii en de gevoeligheid voor het Noro- en Rotavirus. Aan de andere kant werd een positieve correlatie tussen dergelijke infecties en de frequentie van Akkermansia muciniphila vastgesteld [14].

Toename van auto-immuunziekten

Coeliakie is een van de meest voorkomende auto-immuunziekten bij kinderen en volwassenen. Ook Psoriasis en Diabetes type 1 rukken op.

Coeliakie
De onderzoekersgroep Cheng et al. (BMC Gastroenterology 2013, 13:113) nam bij zieken een significante ophoping waar van Prevotella spp (leeft van granen) en Serratia spp. alsook een sterk gereduceerde diversiteit in de ontlastingsmonsters. De monsters van de gezonde populatie waren daarentegen rijk aan de Ruminococcus spp.

Als wordt vermoed dat coeliakie onwaarschijnlijk is vanwege een gebrek aan genetische aanleg, dan kan het hierbij gaan om een niet-coeliakie-tarwegevoeligheid, die gepaard gaat met zeer vergelijkbare symptomen [14]. Een significante ophoping van de Prevotella spp (leeft van granen) geeft tevens kans op reumatische ziekten.

Psoriasis
Psoriasis is een inflammatoire systemische auto-immuunziekte, die primair zichtbaar wordt bij huidveranderingen, maar psoriasis raakt ook gewrichten, ligamenten, vaten en andere organen. Analoog aan andere auto-immuunziekten is er vaak sprake van een genetische aanleg.

Het risico om één van de psoriasis-vormen te ontwikkelen kan worden vergroot door de vermindering van mucosaprotectieve en van de boterzuurproducerende bacteriële flora in de darm en een verminderde darmmicrobioomdiversiteit [14].

In een studie met zieke en gezonde mensen werd een significante samenhang met de frequentie van bacteriën Coprococcus spp., Akkermansia muciniphila en Ruminococcus spp. in de ontlastingsmonsters waargenomen (Arthritis Rheumatol. 2015 January; 67(1): 128–139).

Diabetes mellitus type 1
Diabetes mellitus type 1 geldt als een auto-immuunziekte. In studies met patiënten met diabetes mellitus type 1 werd een duidelijke correlatie tussen de ziekte en de relatieve frequentie van de bacteriën van de soorten Prevotella, Clostridium,Veilonella, Bifidobacterium, Lactobacillus en Bacteroides waargenomen (Murri et al.BMC Medicine 2013, 11:46).

In een ander onderzoek stelden onderzoekers nog meer verbanden vast, die betrekking hebben op de diversiteit en de verhouding tussen kort-ketenige-vetzuren producerende (Faecalibactrium, Ruminococcus, Bacteroides) en de mucine-afbrekende bacteriën (Prevotella en Akkermansia)
(PLOSONE October 2011, Volume 6, Issue 10, e25792).[14]

Toename van neurologische ziektes

Chronisch Vermoeidheidssyndroom (CVS), maar ook Myalgische Enzephalomyelitis (ME) is vaak een niet scherp begrensd ziektebeeld, dat gekenmerkt wordt door geestelijke en lichamelijke uitputting en eventueel spierpijn na slechts geringe belasting.

Chronisch vermoeidheidssyndroom
De oorzaken van deze stoornissen zijn meestal van complexe aard en worden toegeschreven aan immunologische, postinfectieuze of bacteriële samenstelling van de darmflora en diens stofwisselingsmetabolieten zoals de kort-ketenige-vetzuren. In een studie met zieke en gezonde mensen werd vaak een verband tussen CVS en het prikkelbare darmsyndroom (IBS) waargenomen. De darmflora van zieke personen was door een geringe frequentie van bacteriesoorten zoals Faecalibacterium prausnitzii, Eubacterium spp. en Odoribacter spp. gekenmerkt.

Daarentegen waren Clostridium spp. en Ruminococcus torques aanzienlijk verhoogd. Bij enkele bacteriën werd zelfs een correlatie met de ernst van de symptomen vastgesteld. Een laag aantal van de soort Alistipes kon worden geassocieerd met een hogere vitaliteit en motivatie. Bij lagere frequentie van de Faecalibacterium prausnitzii daarentegen, waren de symptomen aanzienlijk sterker (Nagy-Szakal et al. Microbiome (2017) 5:44).[14]

De ziekte van Parkinson
De ziekte van Parkinson is een van de meest voorkomende ziekten van het zenuwstelsel. Daarbij komen typische symptomen voor, zoals trillen in rust, stijfheid van de spieren en vertraagde bewegingen. Deze klachten worden door de ontoereikende productie van dopamine in het centrale zenuwstelsel (CZS) en ten gevolge daarvan het afsterven van dopamine-bevattende cellen in de hersenen veroorzaakt.

De precieze oorzaken van deze aandoening zijn onduidelijk en dus wordt het ook wel idiopathisch Parkinson-syndroom (IPS) genoemd. In de darm ligt, na de hersenen, de op een na grootste opeenhoping van zenuwcellen in het lichaam. In de laatste jaren wordt in toenemende mate over een verbinding van deze organen via de zogenaamde „hersen-darm-as“ gesproken.

Daarbij zouden de hersenen niet alleen de darmactiviteit via de Nervus vagus kunnen beïnvloeden, maar ook op de communicatie in de andere richting werken. De darm produceert dopamine, serotonine en andere boodschappersstoffen, die in de hersenen als neurotransmitter fungeren. Opvallend
is ook, dat veel CZS-aandoeningen gepaard gaan met darmklachten en mensen met de ziekte van Parkinson vaak last hebben van ontstekingen in de darm en/of obstipatie, die al jaren aan de ziekte voorafgaan.

Verdere inzichten over in het verband werden onthuld in een nieuwe studie, waarin de samenstelling van de dikke darmbacteriën van Parkinsonpatiënten en gezonde mensen vergeleken werd. Zo werden de boterzuurproducerende bacteriën van de soorten Blautia, Coprococcus, Roseburia en Faecalibacterium prausnitzii bij gezonde mensen in aanzienlijke hogere concentraties gemeten als bij zieken.

Aan de andere kanten waren de proinflammatoire Proteobacteria met lipopolysaccharide-biosynthese bij patiënten met de ziekte van Parkinson sterk verhoogd. Vermoed wordt, dat de bacteriële overgroei de alfa-synucleïne-productie in de darm en de afzetting ervan in de hersenen induceert, wat uiteindelijk tot de voor de ziekte van Parkinson kenmerkende motorische stoornissen leidt (Keshavarzian et al. Mov Disord. 2015).[14]

Kortom, iedereen is gebaat bij een goed functionerend darmmicrobioom, zowel in de dunne- als dikke darm. Dat betekent hard werken aan je darmmicrobioombalans met een dieet op maat. Het gaat dan niet om een dieetkuurtje van enkele weken, maar om evenwichtige voedingszorg voor het leven.

 

 

 

Marijke de Waal Malefijt

Darm Microbioom Plus ontlastingtest

Verkoopprijs (incl. BTW): € 289,95
Koop deze test hier

De microbioom plus ontlastingstest omvat de microbiologische analyse van aërobe en anaerobe sleutelbacteriën, alsook van schimmels en gisten (Candida albicans en Candida spp.), spijsverteringsresiduen en α-1-antitrypsine, calprotectine, galzuren, pancreas-elastase, secretorisch IgA en zonuline in de ontlasting. Verder wordt het menselijke intestinale microbioom bepaald door middel van sequentiebepaling van het genoom van de darmflora.

Het intestinale microbioom, het totaal van alle micro-organismen, die de darm koloniseren, is van vitaal belang voor de menselijke gezondheid. Een dysbiose van het darmmicrobioom wordt – zoals talrijke studies bewijzen – geassocieerd met verschillende ziekten: metabool syndroom, diabetes, inflammatoire darmziekten zoals de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa, prikkelbare darmsyndroom, darmkanker, calciumoxalaat-nierstenen, cardiovasculaire ziektes, reumatoïde artritis, evenals neurologische aandoeningen.

De analyse van het intestinale microbioom wordt uitgevoerd door middel van DNA-sequentie (next-generation sequentie). Deze methode bracht een revolutie teweeg in de diagnostiek, omdat het de detectie van bijna alle tot dan bekende bacteriën mogelijk maakte. Door DNA-sequentie kunnen de effecten van afzonderlijke zeer complexe microbiota op de kolonisatieresistentie, spijsverteringsprocessen, opname van voedingsstoffen en vitaminen evenals op de immuniteit nauwkeuriger worden beoordeeld. In deze moleculair-biologische testmethode worden ook anaerobe bacteriën op het hoogste technische niveau gedetecteerd, die niet kunnen worden aangetoond via een bacteriecultuur (op kweek zetten).

Bovendien omvat deze test het Darmmicrobioom plus de parameters van de Gezondheidscheck Darm plus de Zonuline in de ontlasting. De Gezondheidscheck Darm omvat naast het onderzoek van de florastatus de beoordeling het spijsverteringvermogen en -capaciteit én de toestand en de functie van de intestinale mucosa en het darm-geassocieerde immuunsysteem.

Organix-dysbiose urinetest

Organix-dysbiose urinetestVerkoopprijs (incl. BTW): € 100,75
Koop deze test hier
Laboratoriumanalyse van de organische zuren benzoëzuur, hippuurzuur, p-hydroxybenzoëzuur, fenylazijnzuur, p-hydroxyfenylazijnzuur, indican, dihydroxy-fenylpropinzuur, d-arabinitol, citramalic- en wijnsteenzuur.

Spijsverteringsstoornissen als gevolg van een gebrek aan enzymen, co-enzymen, micronutriënten (vooral vitamines), maar ook dunne darm aandoeningen als mede een onevenwichtige voeding leiden meestal tot een onvolledige afbraak van koolhydraten en eiwitten in de darm. De daaruit voortvloeiende wijziging in de pH-waarde bevordert de groei en verspreiding van pathogene micro-organismen in het bovenste deel van de dunne darm. Deze kiemen transformeren op hun beurt het overschot aan metabolieten in giftige afbraakproducten, de organische zuren, die worden uitgescheiden door de nieren.

De Organix ® dysbiose test omvat een analyse van de volgende organische zuren: benzoëzuur; hippuurzuur; p-hydroxybenzoëzuur; phenylazijnzuur; p-hydroxyphenyl azijnzuur; Indican; dihydroxyphenyl propionzuur; d-arabinitol; citroenmalaat; wijnsteenzuur
Enkele in de urine gedetecteerde bijproducten van de stofwisseling zijn markers voor een intestinale besmetting met een bepaalde ziektekiem.

Indicaties:

– maag-darm ziektes (vooral intestinale fructose-intolerantie), SIBO en SIFO
– depressies
– angststoornissen
– concentratiestoornissen
– therapie met SSRI’ s
– slaapstoornissen
– hormonale stoornissen
– storingen van de glucosestofwisseling
– therapie met orale anticonceptiemiddelen
– stress
– hypercortisolisme
– nitrostress
– neurodegeneratieve ziektes
– HIV, EBV, AIDS-/ouderdoms gerelateerde dementie

Referenties & Bronnen

[1] Menni C., Omega-3 fatty acids correlate with gut microbiome diversity and production of N-carbamylglutamate in middle aged and elderly women, Scientific Reports 7, Article number: 11079 (2017) doi:10.1038/s41598-017-10382-2.
[2] https://magazine.winclove.nl/no_guts_no_glory_nr_2_2018/maagzuurremmers_micobiota
[3] Venkataraman et al. Microbiome 2016. https://microbiomejournal.biomedcentral.com/articles/10.1186/s40168-016-0178-x
[4] Flint HJ, Duncan SH, Scott KP, Louis P. Links between diet, gut microbiota composition and gut metabolism. Proc Nutr Soc. 2015;74(1):13–22.
[5] Hartstra AV, Bouter KE, Backhed F, Nieuwdorp M. Insights into the role of the microbiome in obesity and type 2 diabetes. Diabetes Care. 2015;38(1):159–65.
[6] Buffie CG, Bucci V, Stein RR, McKenney PT, Ling L, Gobourne A, et al. Precision microbiome reconstitution restores bile acid mediated resistance to Clostridium difficile. Nature. 2015;517(7533):205–8.
[7] Furusawa Y, Obata Y, Fukuda S, Endo TA, Nakato G, Takahashi D, et al. Commensal microbe-derived butyrate induces the differentiation of colonic regulatory T cells. Nature. 2013;504(7480):446–50.
[8] Mikkelsen KH, Allin KH, Knop FK. Effect of antibiotics on gut microbiota, glucose metabolism and body weight regulation: a review of the literature. Diabetes Obes Metab. 2016;18(5):444–53.
[9] Mathewson ND, Jenq R, Mathew AV, Koenigsknecht M, Hanash A, Toubai T, et al. Gut microbiome-derived metabolites modulate intestinal epithelial cell damage and mitigate graft-versus-host disease. Nat Immunol. 2016;17(5):505–13.
[10] Mathewson N, Mathew A, Oravecz-Wilson K, Wu J, Toubai T, Cummings E, et al. Microbial metabolites modulate GI mucosal damage from graft versus host disease (GHVD). (MUC4P.850). J Immunol. 2014;192(1 Supplement):133.26.
[11] Birt DF, Boylston T, Hendrich S, Jane J-L, Hollis J, Li L, et al. Resistant starch: promise for improving human health. Adv Nutr Int Review J. 2013;4(6):587–601.
[12] Walker AW, Ince J, Duncan SH, Webster LM, Holtrop G, Ze X, et al. Dominant and diet-responsive groups of bacteria within the human colonic microbiota. ISME J. 2011;5(2):220–30.
[13] Rivière A, Gagnon M, Weckx S, Roy D, De Vuyst L. Mutual cross-feeding interactions between Bifidobacterium longum subsp. longum NCC2705 and Eubacterium rectale ATCC 33656 explain the bifidogenic and butyrogenic effects of arabinoxylan oligosaccharides. Appl Environ Microbiol. 2015;81(22):7767–81.
[14] Bronnen Laboratorium Ganzimmun

Privacy instellingen

We gebruiken cookies om ervoor te zorgen dat onze website zo soepel mogelijk draait. In de instellingen kunt u zelf kiezen welke cookies u wilt toestaan of wilt weigeren.

Privacy verklaring | Sluit
Instellingen