Een persoonlijke oproep van Marijke de Waal Malefijt

Natuurdiëtisten.nl

Gratis Nieuwsbrief

Waardevolle en actuele informatie en tips over voeding en uw gezondheid!

Uw emailadres wordt alleen gebruikt voor toezenden van de nieuwsbrief.

Nieuwsbrief archief

> Naar alle nieuwsberichten

Natuurlijke remming van ontstekingen

08 juni 2016 | ndn | Cytokinen worden beļnvloed door de hoeveelheid en de samenstelling van voedsel. Bestanddelen van voedsel zoals glucose, zetmeel, verzadigde vetzuren en de bereidingswijze van voedsel werken alle pro-inflammatoir. Het blijven eten van voedingsmiddelen die het immuunsysteem laten reageren, zal dan ook leiden tot een chronisch ontstekingsproces. Bioactieve stoffen in de natuurvoeding werken juist ontstekingsremmend.

Cytokinen zijn eiwitten met een relatief laag molecuulgewicht (variërend van 8000-40.000 dalton) die worden uitgescheiden door een verscheidenheid aan celtypen, zoals T-lymfocyten, B-lymfocyten, monocyten, macrofagen, fibroblasten, vetcellen, endotheelcellen en epitheelcellen.

Cytokinen reguleren, via de binding aan specifieke receptoren, vele biologische processen, zoals activatie, proliferatie, differentiatie en levensduur van cellen. Cytokinen spelen als zodanig een belangrijke rol in het reguleren van de “gastheer” respons op infectie, voeding en trauma, en in de regulatie van immuunresponsen en ontstekingsprocessen.
Cytokinen door voedingHet immuunsysteem kan heftig reageren op voeding. Een voedselallergie is herkenbaar aan de vorming van IgE-antilichamen. Het immuunsysteem kan ook op een andere, langzamere manier reageren met de vorming van IgG-antilichamen. Deze worden normaliter gevormd als beschermingsmechanisme bij infecties.

Bij een voedingsintolerantie (voedselallergie-type-3) ontstaan IgG-antilichamen tegen diverse voedingsstoffen. Er vormen zich antigeen-antilichaam-complexen die vervolgens door het lichaam worden afgebroken. Bij deze afbraak ontstaan inflammatoire stoffen, zoals prostaglandines, leucotriënen en cytokinen (o.a. TNF-αlfa).

Dit proces is vergelijkbaar met een ontstekingsproces. TNF-alfa is een ontstekingsbevorderend cytokine. Het blijven eten van voedingsmiddelen die het immuunsysteem laten reageren, veroorzaakt een continue aanmaak van IgE- en IgG-antistoffen. Dit zal dan ook leiden tot een chronisch ontstekingsproces.

Chronische laaggradige ontsteking heeft een negatieve invloed op het functioneren van bijvoorbeeld bloedvaten (endotheelfunctie), immuunsysteem, spierweefsel, vetweefsel, zenuwweefsel, botweefsel, gewrichten en kraakbeen, hersenen, darmen, hart, lever en eilandjes van Langerhans (pancreas).

Dit staat aan de basis van veel ziekten zoals ME/CVS, diabetes type II, artritis, de ziekte van Crohn en  colitis ulcerosa, Parkinson, Multiple sclerose, reuma, fibromyalgie, de ziekte van Alzheimer, maar ook bij slaapstoornissen.

Cytokines komen niet alleen vrij bij ontstekingsreacties en bij IgG-voedselallergieën. Ook chronische stress, gebrek aan beweging, psychologische trauma’s, angststoornissen, slaapgebrek, depressie, vaccinaties, zware metalen en medicatie die o.a. de darmflora beïnvloeden (kans op lekkende darm) verhogen de afgifte van cytokines. Yoga en meditaties verlagen cytokinen vorming vooral op TNF-α en IL-6[40].
Cytokinen: regulatie van biologische processenCytokinen functioneren veelal in complexe regulatoire netwerken met andere cytokinen, ontstekingsmediatoren en verschillende celtypen. Een kenmerk van een dergelijk netwerk is dat een cytokine de productie van andere cytokinen stimuleert of remt of bijvoorbeeld synergistisch werkt in combinatie met andere cytokinen [1].
Cytokinen zijn grofweg onder te verdelen in:- pro-inflammatoire cytokinen (cytokinen die een ontstekingsproces initiëren, in stand houden of versterken) en
- anti-inflammatoire cytokinen (cytokinen die een ontstekingsproces remmen). Op basis van hun functie worden cytokinen die chemotactische activiteit voor ontstekingscellen bezitten vaak chemokinen genoemd. Zo zijn er chemokinen die voornamelijk chemotactische activiteit bezitten voor bijvoorbeeld neutrofielen (onder andere CXCL8/interleukine (IL)-8), T-lymfocyten (onder andere CCL5/RANTES) of monocyten (o.a. CCL2/MCP-1)[2].

Cytokinen kunnen ook worden onderverdeeld naar het producerende celtype. CD4+ T-lymfocyten kunnen zich ontwikkelen tot verschillende typen effector T-lymfocyten, waarvan de zogenaamde T-helper 1 (Th1) en T-helper 2 (Th2) typen het best bestudeerd zijn.

Th1-cellen produceren vooral IFN-γ en IL-2 (Th1-cytokinen). Th2-cellen produceren geen IFN-γ en IL-2, maar maken daarentegen vooral IL-4, IL-5, IL-9, IL-10 en IL-13 (Th2 cytokinen)[3]. Op basis van een specifiek Th9 en Th22 en regulatoire T-cellen (Treg) worden ze onderscheiden [3-7].

De balans tussen tussen pro- en anti-inflammatoire cytokinen is fundamenteel voor de homeostase van een weefsel, een orgaan of organisme en voor de strikte regulatie van een ontstekingsreactie. Een verstoring in deze balans kan bepalend zijn voor het ontstaan en het verloop van een ziekte.
Verstoringen in de regulatieVerstoringen in de regulatie van cytokinenresponsen en/of -netwerken komen voor bij een verscheidenheid aan inflammatoire aandoeningen, zoals bij reumatoïde artritis, astma en COPD, atherosclerose en systemische sclerose. [3,7,8]

Deze inzichten hebben in grote mate bijgedragen aan het begrip van de pathofysiologie van deze ziektebeelden en aan de ontwikkeling van (voedings)therapieën waarbij de werking van cytokinen zoals TNF-α, IL-1, IL-6, en IL-12/23 wordt geneutraliseerd.

Studies naar de rol van cytokines bij pijn hebben uitgewezen dat TNF-α en IFN-γ een actieve rol hebben in het veroorzaken van pijn, terwijl IL-10 is geassocieerd met pijncontrole. Th17-celgemedieerde (T-helper lymfocyten type 17) ontsteking, is kenmerkend voor reuma [13], MS en andere auto-immuunziekten. Verschillende cytokinen spelen een rol in de pathogenese van bijvoorbeeld sarcoïdose[9-12] en systemische lupus erythematosis (SLE)[14].
Gember tegen ontstekingen Al meer dan 2000 jaar wordt gember ingezet in de Ayurvedische en Chinese geneeskunde bij pijn, ontsteking, reuma en aandoeningen van het bewegingsapparaat. In het Westen is wetenschappelijke onderbouwing hiervoor nog spaarzaam.(4) Dit komt echter steeds meer op gang.

Onderzoek laat zien dat gember de flexibiliteit van de gewrichten kan verbeteren, en zorgen voor minder zwelling en pijn. De anti-inflammatoire potenties van gember worden toegeschreven aan de remming van cyclo-oxygenase (COX). COX is een enzym dat zorgt voor de vorming van prostaglandines en draagt bij aan het inflammatoire proces, bij zowel acute als laaggradige ontstekingen [15-24].

Ontspoorde chronische ontstekingsprocessen, waarbij het immuunsysteem niet naar behoren functioneert, zien we bij allergieën en auto-immuunziekten. Belangrijk in het ontstekingsproces is het vrijkomen van het meervoudig onverzadigde vetzuur arachidonzuur uit het celmembraan.

Dit vrije arachidonzuur wordt in een keten van reacties omgezet tot zogenaamde eicosanoïden type 2 (prostaglandines) en type 4 (leukotriënen), die een (sterk) ontstekingsbevorderend effect hebben. Twee enzymen spelen bij het ontstaan van deze verbindingen een cruciale rol: 5-lipoxygenase (5-LOX) en cyclooxygenase-2 (COX-2).
LeukotriënenLeukotriënen zijn heftige ontstekingsmediatoren. Uit verschillende cellen, waaronder mestcellen en eosinofielen, kunnen cysteïnylleukotriënen (LTC4, LTD4 en LTE4) uit arachidonzuur onder invloed van o.a. 5-lipoxygenase ontstaan. Deze binden zich aan cysteïnyl-leukotrieenreceptoren (CysLT) in de luchtwegen en veroorzaken bronchoconstrictie, slijmsecretie, vaatpermeabiliteit en mobilisering van eosinofielen.

Linolzuur is een omega-6-vetzuur uit plantaardige olie (zoals zonnebloem-, saffloer-, mais- en sojaolie) dat (evenals arachidonzuur uit vlees) wordt omgezet in type-2-eicosanoïden waaronder prostaglandine E2 (PGE2) en leukotriënen.

Omega-3-vetzuren remmen de vorming van linolzuur- en arachidonzuurmetabolieten omdat ze dezelfde enzymen (lipoxygenase, cyclooxygenase) voor hun omzetting nodig hebben (competitieve remming) en hun metabolieten niet ontstekingsbevorderend werken.
Boswellia, Duivelsklauw, Scutellaria tegen ontstekingenPGE2 en leukotriënen bevorderen allergie, mede omdat ze de balans verstoren van twee typen lymfocyten, Th1- en Th2-cellen (T-helpercellen type 1 en type 2). PGE2 remt de activiteit van Th1-cellen en stimuleert die van Th2-cellen. Groenlipmossel, Boswellia, Duivelsklauw, Scutellaria baicalensis[28-30] en Astaxanthine zijn voorbeelden van natuurlijke regulatoren.

De werking van Boswellia [31] is farmacologisch onderzocht en berust op het remmen van het ontstekingsproces via de zogenoemde leucotriënen-remming. Leucotriënen zorgen in het lichaam voor het aanwakkeren en onderhouden van het ontstekingsproces. Boswelliazuren remmen het enzym, 5-lipoxygenase dat een sleutelrol speelt in de aanmaak van leucotriënen.

De werking ervan lijkt verder op die van aspirineachtige stoffen. In 2008 werd ontdekt dat Boswellia als zogenaamde COX-1 remmer werkt. Ook remmen Boswelliazuren in mindere mate COX-2 remmer. COX is een groep enzymen die de synthese van prostaglandines voor hun rekening nemen. Ook prostaglandines zijn betrokken bij ontstekingsprocessen.

Bij zowel de ziekte van Crohn als Colitis Ulcerosa is er een toename te zien van deze pro-inflammatoire cytokines. Leukotriënen lokken ontstekingsprocessen uit en ondersteunen deze. Ook zorgen ze voor een toename van de doorlaatbaarheid van bloedvaten. Remming van de leukotriënen-synthese wordt vooral bereikt door het specifieke boswelliazuur AKBA (acetyl-11-keto-βboswelliazuur). AKBA heeft een vergelijkbare werking als 5-ASA-middelen.

De remming van COX-1 kan maagbloedingen geven. Het is in de literatuur echter nooit beschreven dat door het innemen van Boswellia maagbloedingen werden veroorzaakt. Waarschijnlijk komt dit doordat de remming van COX-1 reversibel is en niet zo sterk als de pijnstillende stof Ibuprofen, waarvan het wel bekend is dat deze stof maagbloedingen kan veroorzaken. Boswellia heeft nagenoeg geen bijwerkingen. Soms kunnen milde maagdarmklachten optreden, zoals zuurbranden, misselijkheid en diarree.
Groenlipmossel tegen ontstekingen Groenlipmosselextract is veiliger dan NSAID’s en COX-2 remmers; effectief bij reuma, artritis en artrose. Groenlipmossel remt krachtig en dosisafhankelijk de enzymen COX-1 en COX-2 en was effectiever bij een vergelijkbare concentratie dan de traditionele COX-remmer indomethacine en het extract van blauwe mossel.

Bovendien was de Perna canaliculus veel effectiever dan visolie. De twee belangrijkste lipidenfracties in deze stof (vrije vetzuren en triglyceriden, respectievelijk 54% en 26% van het lipidenextract), remden de twee COX-enzymen het krachtigst.

Daarbij remt de groenlipmossel ook het enzym lipoxygenase (LOX). NSAID’s remmen LOX niet, waardoor arachidonzuur alsnog door LOX wordt omgezet in ontstekingsbevorderende leukotriënen. Tijdens een ontsteking wordt arachidonzuur uit celmembranen vrijgemaakt. Hierbij zijn twee mogelijkheden: arachidonzuur wordt omgezet door LOX in ontstekingsbevorderende leukotriënen of door COX in ontstekingsbevorderende prostagladines en tromboxanen.

Studie bevestigt de ontstekingsremmende activiteit van het groenlipmossel-lipidenextract bij gewrichtsontsteking en laat zien dat het aanvankelijk een sterke en daarna mildere pijnstillende werking heeft, en op de lange termijn een helende invloed uitoefent op gewrichtsontsteking [32, 33].
Astaxanthine en ontstekingenAstaxanthine heeft een ontstekingsremmende werking [34]. Onderzoek toont aan dat astaxanthine de productie remt van ontstekingsbevorderende cytokinen (TNF-α, IL-1β) en ontstekingsmediatoren (stikstofoxide (NO), PGE2) in geactiveerde macrofagen door inhibitie van NF-κB-activering.

NF-κB (nuclear factor kappa B) is een celcomponent die de ontstekingsrespons aanstuurt door het reguleren van de expressie van pro-inflammatoire genen die onder meer coderen voor de enzymen iNOS en COX-2 (die verantwoordelijk zijn voor de productie van respectievelijk NO en PGE2) en de cytokinen TNF-α en IL-1β[34].

Deze ontstekingsmediatoren in cytokinen activeren andere afweercellen en kunnen chronische ontstekingsziekten veroorzaken. Overactiviteit van NF-κB is geassocieerd met chronische inflammatoire aandoeningen zoals aderverkalking, hart- en vaatziekten, psoriasis, astma, inflammatoire darmziekten (ziekte van Crohn, ulceratieve colitis) en reumatoïde artritis.

In laboratoriumonderzoek met perifere mononucleaire cellen van mensen met astma is gebleken dat astaxanthine, al dan niet in combinatie met ginkgolide B (een bestanddeel uit Ginkgo biloba) activering van T-lymfocyten kan voorkomen op vergelijkbare manier als veelgebruikte antihistaminica (cetirizine dihydrochloride, azelastine) [34].

Preklininische studies[34] hebben aangetoond dat astaxanthine de productie van ontstekingsmediatoren (TNF-α, IL-1β, IL-6, NO, PGE2) door macrofagen sterk remt door inhibitie van NF-κB activering. Tevens zorgt astaxanthine voor significante verlaging van de bloedspiegel van C-reactief proteïne (CRP), biomarker voor systemische ontsteking.

Deze ontstekingsmediatoren zijn geassocieerd met chronische laaggradige ontsteking en chronische ontstekingsziekten zoals atherosclerose, hart- en vaatziekten, diabetes type 2, obesitas en astma. Astaxanthine gaat postprandiale ontsteking en insulineresistentie tegen. Suppletie met astaxanthine remde significant NF-κB activering en endoplasmatisch reticulum stress, opgewekt door een vet- en fructoserijke maaltijd[34]. 
Curcumine de topper in anti-ontstekingsacties Een andere topper in de Ayurvedische en Chinese geneeskunde is curcumine [25]. Een belangrijk werkingsmechanisme van curcumine is remming van de synthese en expressie van het pro-inflammatoire cytokine TNF-α , dat een centrale rol speelt in het ziekteproces. Daarnaast remt curcumine Th17-celgemedieerde (T-helper lymfocyten type 17) ontsteking, die kenmerkend is voor reuma, MS en andere auto-immuunziekten.

In een onderzoek van Salinthine daalde door gebruik van 1200 mg alfaliponzuur (combinatie van R en L- liponzuur) bij patiënten met MS de hoeveelheid IL-17 met 35-50%. Th17 is verantwoordelijk voor de productie van het ontstekingsbevorderende en auto-immuniteitbevorderende interleukine 17 [26]. Alfaliponzuur samen met curcumine maakt het ‘blussen’ van ontstekingen nog effectiever. Samen met groen thee is er op een natuurlijke manier nog meer te bereiken.

Groene thee heeft een positieve invloed op het energiemetabolisme van de spieren bij mensen met MS. Vermoeidheid en spierzwakte zijn twee veel voorkomende symptomen waaraan patiënten met multiple sclerose (MS) lijden. Een Duits onderzoek [27] vond dat groene thee-extract effectief het energiemetabolisme in de spieren verbetert. Het effect was opvallend sterker bij mannen dan bij vrouwen.
Curcumine:een nuttige duizendpoot Bij osteoartritis (artrose) zorgt laaggradige ontsteking voor afbraak van gewrichtskraakbeen; curcumine beschermt het kraakbeen en remt het ontstekingsproces. In een humane studie leidde curcuminesuppletie (200 mg/dag) tot significante afname van gewrichtspijn en verbetering van de gewrichtsfunctie, terwijl ontstekingsmarkers in het bloed (waaronder IL-1β, IL-6, VCAM-1, erytrocytbezinkingssnelheid) significant daalden.

Diverse klinische studies hebben aangetoond dat aanvullende behandeling van inflammatoire darmziekten (ziekte van Crohn, colitis ulcera) met curcumine zinvol is en goed wordt verdragen.  Curcumine verlicht de darmklachten en verlaagt de met de ziekte geassocieerde ontstekingsmarkers zoals myeloperoxidase, COX-1, COX-2, LOX, TNF-α, IFN-γ, iNOS en NFκB. Bij patiënten met ulceratieve colitis leidde aanvullende behandeling met curcumine tot significante afname van de ziekteactiviteit en een kleinere kans op opvlammingen [25].

Bij veel chronische (ontstekings)ziekten speelt overactiviteit van de transcriptiefactor NFκB een centrale rol in het ziekteproces, denk aan kanker, atherosclerose, allergieën, inflammatoire darmziekten, pancreatitis, hepatitis, osteoporose, Multiple Sclerose, de ziekte van Alzheimer, aids, reumatoïde artritis, psoriasis en COPD. Curcumine beïnvloedt deze ziekten mede door neerregulatie van NFκB [25].
Curcumine en psoriasisDe werkzaamheid van curcumine bij psoriasis wordt toegeschreven aan ontstekingsremming (mede door daling van de activiteit van Th22-cellen, een subpopulatie van T-lymfocyten, die net als Th17-cellen overactief zijn bij psoriasis).

Het tegengaan van angiogenese en proliferatie van keratinocyten, en verlaging van de activiteit van fosforylasekinase (enzym) speelt een belangrijke rol in het ziekteproces bij psoriasis. De serumspiegel van het pro-inflammatoire cytokine IL-22 daalt bij curcuminegebruik. Ook IL- 24 speelt een rol bij psoriasis [25].
Pycnogenol en ontstekingen Met OPC (oligomere proanthocyanidinen) worden bioflavonoïden uit druivenpitten aangeduid. Pycnogenol is de handelsnaam van het gepatenteerde en gestandaardiseerde schorsextract van de zee-den of pijnboom, afkomstig uit Les Landes de Gascogne in Frankrijk.

Pycnogenol bevat een uniek complex van wateroplosbare polyfenolen, met name monomeren (catechine, epicatechine, taxifolin), oligomere proanthocyanidines (OPC), polymere proanthocyanidines en organische zuren (waaronder ferulazuur, kaneelzuur en koffiezuur). Het extract is gestandaardiseerd op 65-75% proanthocyanidines, het meeste daarvan is OPC.

In diverse studies [35] is vastgesteld dat pycnogenol een ontstekingsremmende activiteit bezit. Ontstekingsremming is mede het gevolg van verlaging van oxidatieve stress en remming van de genexpressie van het eiwit NF-kB (nuclear factor kappa B).  NF-kB is een transcriptiefactor die een centrale rol speelt in ontstekingsprocessen.

Daarnaast remt pycnogenol de activiteit van AP-1 (activator protein-1). AP-1 is een transcriptiefactor die ook bij ontstekingen betrokken is. Verlaging van de activiteit van NF-kB en AP-1 zorgt voor daling van de genexpressie van pro-inflammatoire cytokines (waaronder interleukine-1β), leukotriënen en adhesiemoleculen.

Bij gezonde proefpersonen is vastgesteld dat pycnogenol de productie van ontstekingsbevorderende eicosanoïden verlaagt door remming van de enzymen PLA2 (fosfolipase A2), 5-LOX (5-lipoxygenase) en COX-2 (cyclo-oxygenase-2). In onderzoek met astmapatiënten verlaagt pycnogenol de concentratie leukotriënen in urine en serum met afname van klachten en verbetering van de longfunctie tot gevolg[35].

Ook remde pycnogenol het ontstekingsproces door remming van activering van NF-kB door natriumuraatkristallen in de gewrichtscellen. Pycnogenol is ook geschikt voor de aanvullende behandeling van astma bij volwassenen en kinderen. Door remming van het enzym 5-lipoxygenase (5-LOX) verlaagt pycnogenol de synthese van leukotriënen, ontstekingsmediatoren die een belangrijke rol spelen in het ziekteproces.

Ook gaat pycnogenol dosisafhankelijk degranulatie van mestcellen tegen. De ernst van astmasymptomen zoals (droge) hoest, piepend ademhalen en kortademigheid nam significant af [35]. Pycnogenol kan helpen tegen hooikoorts als al geruime tijd voor blootstelling aan het allergeen wordt gestart met suppletie.

Studies [35] laten zien dat pycnogenol (IgE-gemedieerde) allergische reacties tegengaat door remming van NFkB activering en het tegengaan van afgifte van histamine en pro-inflammatoire cytokines door geactiveerde mestcellen. Pycnogenol remt de histamine-afgifte daarbij even goed als natriumchromoglicaat[35].

Pycnogenol remt de groei en aanhechting aan maagepitheel van Helicobacter pylori, de bacterie die zweren in maag en twaalfvingerige darm veroorzaakt. Daarnaast heeft pycnogenol (in-vitro) een antimicrobiële activiteit tegen grampositieve en gramnegatieve bacteriën (waaronder Staphylococcus aureus, Salmonella, E.coli, Klebsiella pneumoniae, Campylobacter), virussen (HIV-1, hepatitis C virus), Candida albicans en Aspergillus oryzae [35].

Bij osteoartritis remt pycnogenol het ontstekingsproces vermoedelijk door remming van activering van de pro-inflammatoire ‘masterswitch’ NF-kB (nuclear factor kappa B) in immuuncellen. Mede daardoor produceren immuuncellen minder MMP (metalloproteases), enzymen die het kraakbeen afbreken.

Tevens verlaagt pycnogenol de activiteit van het enzym COX-2, dat door de productie van prostaglandine E2 bijdraagt aan gewrichtspijn en kraakbeenafbraak. Daarnaast stimuleert pycnogenol de aanmaak van collageen en hyaluronzuur, bestanddelen van kraakbeen en gewrichtssmeer[35].

Acute gewrichtsontsteking bij jicht (artritis urica) is het gevolg van de neerslag van natriumuraatkristallen in de gewrichten. De natriumuraatkristallen veroorzaken een ontstekingsreactie door verhoging van de expressie van COX-2 (cyclo-oxygenase-2), IL-8 (interleukine-8) en iNOS (inducible nitric oxide synthase) in chondrocyten en COX-2 en IL-8 in synoviale fibroblasten. In een in-vitro studie remde pycnogenol opregulatie van COX-2 en IL-8 in chondrocyten en synoviale fibroblasten en iNOS in chondrocyten (met daling van stikstofoxideproductie)[35].

De resultaten suggereren dat pycnogenol door antioxidatieve, ontstekingsremmende en immunomodulerende effecten ook kan bijdragen aan de behandeling van SLE[35].
PEA: Palmitoylethanolamide: ontstekingsremmer en pijnstillingPalmitoylethanolamide heeft een ontstekingsremmende, celbeschermende en pijnstillende werking. Daarnaast heeft het ook anticarcinogene, neuroprotectieve en neuroregeneratieve effecten[36,37,38].

PEA speelt als lichaamseigen stof een belangrijke rol in de pathogenese van immuungemedieerde ziekten waaronder auto-immuunziekten en chronische ontstekingsprocessen. Het brengt de balans terug binnen het verstoorde immuunsysteem door in de cel de inflammatoire cascade te deactiveren.

Een gemene deler in verschillende inflammatoire aandoeningen is overactiviteit van TNF-α. Dit is onder meer het geval bij reumatoïde aandoeningen (artritis, Bechterew e.d.), psoriasis, ziekte van Crohn en Colitis ulcerosa, zich alle kenmerkend door een periodiek actief ontstekingsbeeld. Zowel door het remmen van de activiteit van niet-neuronale cellen, maar ook door de antagonistische werking op het overactieve TNF-α, wordt de ontstekingsactiviteit geremd.

Behandeling met PEA kan mogelijk het ziekteverloop bij deze aandoeningen gunstig beïnvloeden [36,37,38]. Dit geldt eveneens voor andere aandoeningen waarbij de regulatie van inflammatoire processen geassocieerd wordt met de PPAR-α-receptor.

Behalve een goede effectiviteit is daarnaast de verdraagzaamheid van exogeen PEA veel groter ten opzichte van reguliere geneesmiddelen die protocollair worden ingezet bij bovenstaande ziektebeelden. Een groot aantal studies toont aan dat PEA zinvol inzetbaar is op het gebied van chronische pijnbestrijding [36,37,38].

Palmitoylethanolamide passeert gemakkelijk de bloedhersenbarrière en beschermt het zenuwweefsel tegen oxidatieve stress, zuurstoftekort en neuro-inflammatie. Het remt de infiltratie van ontstekingscellen in het beschadigde hersenweefsel, het herstelt het niveau van de homeostase en van een aantal belangrijke markers, zoals nitrotyrosine en iNOS.

Bij neurodegeneratieve aandoeningen zoals de ziekte van Alzheimer, de ziekte van Parkinson en multiple sclerose[36,37,38] is eveneens een gunstige invloed waargenomen.
(Huis)dieren ook baat bij natuurlijke ontstekingsremmersNiet alleen mensen, ook (huis)dieren met ontstekingssymptomen kunnen baat hebben bij bijvoorbeeld boswellia en groenlipmosselextract. In een serie placebogecontroleerde studies kregen in totaal 96 honden gedurende zes weken groenlipmosselextract [39] in het eten. Dit leidde tot een afname van de ontstekingssymptomen. Boeiend is verder nog  te melden dat er veel hondjes met een speciaal pijnsyndroom zijn (met name de Cavalier spaniels) die goed  reageren op zuivere gepatenteerde capsule PEA.

Ik hoop dan ook dat zowel mensen als als dieren met de juiste voeding en de juiste natuurlijke aanvullingen, waar op deze site al vanaf 2005 over geschreven wordt, baat kunnen hebben bij de regulatie van diverse ontstekingsmediatoren. Hoe breder het pallet aan passende natuurlijke middelen in combinatie met een voeding die geen ontstekingsreacties uitlokt, hoe meer ontstekingsmediatoren er kunnen worden uitgeschakeld.

Het gaat zoals u hierboven hebt kunnen lezen vaak om diverse typen ‘bosbrandjes’, waar dan meerdere brandweerlieden voor nodig zijn. Daarbij wordt ook gekeken naar mogelijke brandveroorzakers, zoals voeding. 
Marijke de Waal Malefijt

Voedings- en laboratoriumtesten

Laboratoriumtesten urine bloed ontlasting en speekseltesten Natuurdiëtisten kunnen als geen ander uw voedingsstatus inschatten en adviezen geven op het gebied van voeding in relatie tot ziekte en gezondheid. Dit doen ze aan de hand van laboratoriumtesten.

Met laboratoriumbepalingen is de natuurdiëtist in staat uw voedingsstatus te bepalen en de dieetadviezen op maat te maken en door laboratoriummonitoring te evalueren en zo nodig bij te stellen.

Wij werken samen met de Duitse fabrikant van laboratoriumtesten Medivere. Medivere levert laboratorium diagnostische diensten waarbij de conventionele geneeskunde als ook aanvullende (complementaire) medische diagnostica en therapieën optimaal worden gecombineerd.

Op onze pagina over voedings- en laboratoriumtesten kunt u alle Medivere testen bekijken en bestellen.

Vond u deze informatie nuttig? Lees dan alstublieft de persoonlijke oproep van Marijke de Waal Malefijt, oprichtster van Natuur Diėtisten Nederland