Een persoonlijke oproep van Marijke de Waal Malefijt

Natuurdiëtisten.nl

Gratis Nieuwsbrief

Waardevolle en actuele informatie en tips over voeding en uw gezondheid!

Uw emailadres wordt alleen gebruikt voor toezenden van de nieuwsbrief.

Nieuwsbrief archief

> Naar alle nieuwsberichten

Geeft een suikervrij dieet kankervermindering?

14 november 2014 | | Er is vaker in onderzoeken verband gelegd tussen glycemische index (GI)/loading (GL) en het risico op verschillende kankertypes. Volgens Dr. Huber is een suikervrij dieet een verstandige maatregel. Zij ziet hierdoor duidelijke kankeremissies in haar oncologische kliniek.

De glycemische index (GI) geeft een inschatting voor de snelheid waarmee de bloedsuikerspiegel stijgt als iemand koolhydraten heeft gegeten. Koolhydraten die snel worden afgebroken tijdens de spijsvertering en hun glucose snel afgeven in de bloedbaan hebben een hoge glycemische index, terwijl koolhydraten die langzaam afbreken en hun glucose geleidelijk aan het bloed afgeven een lage glycemische index hebben.

Als 2 producten worden gegeten waarin evenveel koolhydraten zitten, kan bij het ene product sneller meer glucose in het bloed komen dan bij het andere. De zogenaamde glycemische respons verschilt. Daarom wordt ook wel gesproken over ‘snelle’ en ’langzame’ koolhydraten.

Het concept van glycemische index is ook onderzocht in relatie tot het voorkómen van diabetes mellitus, obesitas, hart- en vaatziekten, en sommige soorten van kanker. De Gezondheidsraad vindt dat de GI nog niet kan worden gebruikt bij voedingsadviezen. De Gezondheidsraad vindt dat er geen of onvoldoende bewijs is dat een voeding met een lage GI het risico op (chronische) ziekten vermindert.
Suikervrij dieet geeft kankerremissieHoofd van de naturopathische NatureWorksBest Cancer Clinic (Arizona), Dr. Colleen Huber, analyseerde gegevens (1) van 317 kankerpatiënten die sinds 2006 in haar kliniek werden behandeld. De kankerremissie lag volgens deze gegevens een stuk hoger bij de patiënten met een suikervrij dieet. Diegenen die alle voedingsaanbevelingen van de kliniek volgden, waren er nog 83 % in remissie. Het percentage was slechts 17 %. bij patiënten die de naturopathische behandelingen volgden, maar het suikerverbod negeerden.

In de NatureWorksBest kliniek krijgen patiënten een ruime keuze aan diëten. Wel dringt de kliniek erop aan geen suiker of andere zoetmiddelen te eten. Deze aanpak verschilt dus van de reguliere dieetaanpak.

Sommige patiënten gaven toe dat een volledig suikervrij dieet hen niet lukte. De verleiding lag dan bijvoorbeeld bij toetjes zoals ijs en suiker in de koffie. De voedingsbegeleiders  veroordeelde dit niet en probeerden de patiënten te helpen zo veel mogelijk suiker te vermijden. Dr. Huber hield alle voedingsgegevens zorgvuldig bij en noteerde de effecten van de dieetmaatregelen.
Insuline en insulinegroeifactor 1 (IGF1)Het betreft een erg informele studie, maar er zijn wel argumenten die deze benadering ondersteunen. Denk daarbij aan de afscheiding van insuline en insulinegroeifactor 1 (IGF1) door suiker. IGF1 stimuleert de groei van een aantal kankers, waaronder borst-, prostaat- en longkanker.

Bij een onderzoek met 265 postmenopauzale borstkankerpatiënten werd deze connectie onlangs bevestigd (2). Borstkanker patiënten die positief getest werden voor de IGF1-receptor, hadden een (70 %) groter risico op terugkeer van de ziekte. Wanneer ze tijdens de studieperiode evenveel of meer koolhydraten aten dan voorheen verdubbelde dit risico nog eens. Bij  patiënten met een negatieve test voor de IGF1-receptor constateerde men minder uitgesproken effecten van de koolhydraatinname.

Opvallend is dat zelfs een kleine daling van koolhydraatinname een meetbaar effect had op de kankerpathologie (10 % of 26 gram minder koolhydraten per dag). Er is wel onduidelijkheid over de soort en kwaliteit van de koolhydraten in deze studie.

Insulinepieken (door het eten van wit brood, pasta, gebak, snelle suikers, etc.) en de afscheiding van IGF bevorderen niet alleen rechtstreeks de groei van kankercellen maar ook het vermogen om omringend weefsel binnen te dringen en zich te verspreiden in het lichaam. Hoogleraar psychiatrie Dr. David Servan-Schreiber gaat in zijn boek: 'Anti-kanker, een nieuwe levensstijl' uitgebreid in op het IGF-1 mechanisme.
Ziektebeloop bij borstkankerpatiënten niet te voorspellen met IGF-1 eiwitHermien Hartog (1979) studeerde Geneeskunde aan de Rijksuniversiteit Groningen. Zij verrichtte haar promotieonderzoek (3) over het IGF-1 eiwit bij de afdeling Medische Oncologie en het Medisch Oncologisch Laboratorium van het Universitair Medisch Centrum Groningen. Het onderzoek werd gefinancierd door het UMCG.

Op basis van de hoeveelheid van het eiwit IGF-1 in het bloed kunnen geen voorspellingen worden gedaan over het ziektebeloop bij borstkankerpatiënten. Dat concludeert Hermien Hartog in haar promotieonderzoek. Zij onderzocht de rol van deze Insulin-like Growth Factor 1 (IGF-1, een eiwit dat een belangrijke rol speelt in celdeling, groei en stofwisseling) en zijn receptor (IGF-1R) in de ontwikkeling en groei van borstkankercellen.

Wetenschappers weten al geruime tijd dat er een verband bestaat tussen de aanwezigheid van IGF-1 en de ontwikkeling van kwaadaardige tumoren. Een overschot aan IGF-1 leidt tot een abnormaal hoge celdeling en het makkelijker ontstaan van tumoren. Hartog wilde weten welke rol het eiwit en de receptor spelen in het ziektebeloop van borstkanker.

Ook onderzocht ze de werking van medicijnen tegen de IGF-1 receptor op borstkankercellen. Ze verrichte haar onderzoek onder twee grote groepen (van respectievelijk 429 en 584) borstkankerpatiënten en drie verschillende soorten kankercellijnen.
Resultaten van IGF-1R remmers bleken teleurstellendDe promovenda concludeert dat er op basis van de hoeveelheid IGF-1 eiwit in het bloed geen voorspellingen kunnen worden gedaan over het ziektebeloop. Een uitzondering vormen vrouwen die behandeld zijn met hormonale therapie. Bij hen bleken hoge niveaus IGF-1 mogelijk een voorspeller van slechtere vooruitzichten. Maar de resultaten van IGF-1R remmers bleken teleurstellend.
Commentaar NDN Rijksuniversiteit Groningen schrijft op hun site, dat onderzoek door anderen inmiddels heeft uitgewezen dat IGF-1R remmers vaak niet tot de verwachte resultaten leiden. Voor vervolgonderzoek naar deze medicijnen is het van belang om beter te begrijpen welke specifieke patiëntengroep hier baat bij zou kunnen hebben, aldus de universiteit.

Misschien wordt het eindelijk tijd om nog meer onderzoek te doen naar de effecten van diëten?

Vond u deze informatie nuttig? Lees dan alstublieft de persoonlijke oproep van Marijke de Waal Malefijt, oprichtster van Natuur Diėtisten Nederland